BELİRTİLERİ NEDİR?
Depresyon, homojen (tek tip) bir hastalık tablosu değildir. Ayrıca her insanın içinde bulunduğu durum “biricik”tir. Belirti kümeleri de kişinin sosyokültürel ve ekonomik düzeyine göre değişiklikler gösterebilmektedir. Çevresel sorunlara tepki niteliğinde ortaya çıkan depresif durumla sıklıkla karşılaşılmaktadır. Bu tür durumlarda başlatıcı stresör (stres oluşturan) bir olay ya da olaylar zinciri vardır. Çoğu zaman bu olaylar bir kördüğümü andırmaktadır. Bu kördüğümü çözmekte zorlanılmakta, çözümsüzlük ise depresyonu körüklemektedir. Depresyondaki bireyin bilişsel yetileri de bozulduğu için doğru düşünüp karar vermek çoğu zaman mümkün olamamaktadır. Sorun yumağı ve depresyon bir sarmal hâlini almakta, kişi ne yapacağını şaşırmaktadır.
Böylesi durumlarda hakim şikayet “aşırı sinirlilik” olmaktadır. Vurma, kırma, bağırıp çağırma tarzında fevri davranışlar görülebilir.
Dışardan bir stresör olay olmaksızın “kendiliğinden” ortaya çıkan (endojen) depresyonlarda daha çok çökkünlük ve yavaşlama hâli ön plandadır. Durgunluk, halsizlik, yorgunluk, unutkanlık, hareket etmek istememe, hiçbir etkinliğe katılmama, eskiden keyif alarak yapılan işlere karşı isteksizlik, içe çekilme, karamsarlık, umutsuzluk, ümitsizlik, iştahsızlık, uykusuzluk olabilir. Günün büyük kısmı yatakta geçirilmesine rağmen uykuya dalmakta güçlük çekilir. Sabahları ise çok erken vakitte, çoğunlukla güneş doğarken sebepsiz yere uyanılır.
Nisan 22nd, 2008 saat 14:08
doktorum bu saydıklarınız hepsi bende var ancak bendeki sorun bunlar aniden ortaya çıkıp aniden kaybolabiliyo yanii bi bakıyosunuz intiharın eşiğinde bir kadın birde dönüp bakmışsınızki dünyanın en mutlu huzurlu kadını pes pes pes diymii !!!! bende kendime tanı koyamadım SEVGİLER
Nisan 28th, 2008 saat 11:03
Saygıdeğer okuyucumuz ceylan,
Hızlı duygudurum değişiklikleri ile seyreden başka ruhsal hastalıklar da vardır. (Siklotimi, hızlı döngülü bipolar duygudurum bozukluğu gibi) Detaylı bir değerlendirme ancak hekim muayenesi ile yapılabileceğinden bir psikiyatri hekimine müracaatınız uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı
Nisan 28th, 2008 saat 21:38
merabalar,bende de bu belirtiler var,psikoloğa gtmeyi yaklaşık br senedr düşünüyorum ancak sürekli erteliyorum,ve her gecen gün bu halim gecer dye kendimi avutup dahada içime kapanıyorum,ne yapcam hiç bilmiyorum,ilaçlarla gercektende gecermi bu durum,çünkü gercekten bıktım..yaşamak okadar anlamsızlaştıki benim için..ve boyle olunca sevdiklerimde benden uzaklaşıyor,beni en iyi anlıycak olan sevdiğim bile…herkesten aşırı ilgi bekler oldum,konuşmayı unuttum artık kmseyle konuşmamaktan..bilmiyorum artık..neyse bu şey doktora gtmeden gecmezmi allahım…
Nisan 28th, 2008 saat 22:52
Saygıdeğer okuyucumuz sevde,
İsteksizlik, ertelemek ve inisiyatif kaybı da depresyonun belirtileri olduğuna göre depresyonda olma ihtimaliniz yüksek gibi görünüyor. Bilmenizi isterim ki yaşamı cehenneme çeviren bu hastalık iyileşebilir. Durumunuzun detaylı değerlendirilmesinin ardından size özel düzenlenecek bir tedavi ile birkaç hafta içinde toparlanmaya başladığınızı göreceksiniz. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı
Nisan 30th, 2008 saat 19:57
merhaba ben yaklaşık 2 senedir depresyon için ilaç kullanıyorum bu ilacı bırakmak istiyorum ancak geçenlerde almakta bir hafta kadar geçiktim ve hemen strese bağlı baş ağrım ve bağırsak düzensizliğim( vardı ) ortaya çıktı bunun
normal olup olmadığını merak ediyorum ve bu tedavi nekadar sürmeli
Mayıs 1st, 2008 saat 00:08
Saygıdeğer okuyucumuz zd,
Hangi ilacı kullandığınızı bilmediğim için net bilgi verememekteyim. Ancak depresyon tedavisinde kullanılan ilaçlar birkaç istisna dışında etkisi bir gün süren ilaçlardır. Usulüne uygun bir şekilde sonlandırılmayan tedaviler nedeniyle çekilme belirtileri yaşanabilmektedir. Tedavinin birden kesilmesi ile ortaya çıkan bu durum stres ve depresyonun yeniden onaylanmasından çok çekilme belirtileri ile ilgilidir. Tedavi, iyilik halinin oluşmasından sonra da en az 2-3 ay kadar sürdürülmelidir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı
Mayıs 7th, 2008 saat 13:47
Merhaba,
Hayatimda halletmeme gereken cok önemli sorumluluklarim var ama ben bunlari erteliyorum ciddiyetini farkedemiyorum sanki, bazen enerjim tamamen tükenmis gibi hissediyorum. Karar veriyorum ama yapacak iradeyi bulamiyorum. Önceki 6 ay cok mutluydum kendime güvenim tamdi. Simdi tam tersi. Bu depresyon mu?
Sevgiler
Mayıs 8th, 2008 saat 17:32
Saygıdeğer okuyucumuz Lale,
Erteleme, isteksizlik, enerji kaybı, kendine güven kaybı, mutsuzluk gibi şikayetleriniz göz önüne alındığında sizin depresyonda olduğunuz izlenimi edinmek mümkündür. Bu sitenin “tanı ölçütleri” başlığı altında daha detaylı bilgiler yer almaktadır. Ancak tanının netleştirilebilmesi için pek çok başka durumun psikiyatri hekimince gözden geçirilmesi gerekmektedir. O bakımdan bir hekime müracaatını uygun olacaktır. Yaşamı cehenneme çeviren bu rahatsızlık tedavi ile ortadan kaldırılabilir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel
Mayıs 13th, 2008 saat 17:10
Sayın hocam;
öncelikle “kendiliğinden ortaya çıkan depresyonlar” gibi bir yorum yaptığınız için sizi acizane tebrik etmek istiyorum. Birçok psikiyatrist depresyonun sebepsiz ortaya çıkmadığını savunuyor. bence bu yanlış. Benim bilgi edinmek istediğim konu ise, sebepsiz depresyona girebilme eğilimi olan kişilerin bu hastalığı kronik anlamda taşıyıp taşımadığıdır. Yani en genel anlamda depresyon zamanla artıp azalabilen kronik bir hastalık mıdır? veya genetik yönü mevcut mudur? Saygılarımı sunarım.
Mayıs 19th, 2008 saat 20:36
Merhaba Hocam
Durgunluk, halsizlik, yorgunluk, unutkanlık, hareket etmek istememe, hiçbir etkinliğe katılmama, eskiden keyif alarak yapılan işlere karşı isteksizlik, içe çekilme, karamsarlık, umutsuzluk, ümitsizlik, iştahsızlık,aşırı uyku isteği,ve yeme isteğinde aşırılaşma…
ben bunların hepsini diyebilirimki 15 günde bir yaşıyorum 15 gün iyi 15 gün kötü
prozac kullandım fakat doktor tedavisi ile başladım isede askerliğimden dolayı bırakmak (bir dönem) askeriyenin önerdiği ilacı kullanmak zorunda kaldım.Şimdilerde ise bir boşlukta gibiyim ne yapmam gerek yardımcı olurmusunuz?
Mayıs 20th, 2008 saat 08:37
Saygıdeğer okuyucumuz hüseyin sungur,
Diğer sorularınızla birlikte düşünerek cevap verecek olur isek sizde döngüsel bir duygudurum bozukluğu olduğu izlenimi uyandı. Bu durumda antidepresan tedaviye duygudurum düzenleyici tedavilerinde eklenmesi gerekebilir. O nedenle detaylı değerlendirme için hekiminize müracaat etmeniz uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı
Mayıs 20th, 2008 saat 08:47
Saygıdeğer okuyucumuz meltem çetin,
Depresyonun genetik yönünün olduğuna ilişkin çok sayıda araştırma ve gözlem vardır. Böyle bir genetik durum söz konusu olduğunda rahatsızlığın kronik olmasından çok nüks etmeye yatkın oluşundan bahsetmek gerekir. Tedavi ile iyileşse dahi yaşamın ilerleyen yıllarında uygun koşullar var ise yineleyebilir. O nedenle iyileşme dönemlerinde dahi hekim ile dirsek temasında olmak uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı
Haziran 2nd, 2008 saat 00:16
Sayın hocam
Bir yakınım yoğun bir öfke kızgınlık durmları geçiriyor.Anne babasına küfretme dövme noktasına kadar geliyor sonra bunu hatırlamıyor.Ben sadece bağırdım dövmedim diyor.Ailesinden annesinin ve kardeşinin onun kötülüğünü istediğini ondan nefret ettiğini düşünüyor.yalnız olduğunu kimsenin onu sevmediğini yanlız bıraktığını düşünüyor.Öfke durumları sonrasında ağlamaya dönüşüyor.İşindeki ortaklığı bitirip çalışmamak istediğini söylüyor işini bıraktıktan sonra vazgeçip dönmek istiyor.yardım alması gerektiğini kabul etmiyor.ne yapılabilir?
Haziran 2nd, 2008 saat 08:25
Saygıdeğer okuyucumuz psiko,
Bahsettiğiniz yakınınızın psikotik bozukluk dediğimiz bir hastalığı olabilir. Ya da belirttiğiniz şikayetler kişilik bozukluğu zemininde ortaya çıkmış olabilir. Bunlar ilk akla gelen olası sebepler. Bunun dışında bu duruma sebep olabilecek daha pek çok olası tanıyı ayrıştırabilmek için bir hekim muayenesine ihtiyaç vardır. Yardım alması gerektiğini kabul eteyen kişiler zorla hekime getirilmelidir, gerekiyorsa ailesinin rızası ile hastaneye yatışı yapılmalıdır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı
Ağustos 3rd, 2008 saat 17:20
sayın hocam; 31 yaşındayım 15 yaşında yatılı okulda okumak zorunda kaldım.sevdiklerimden ayrılmak çok üzdü beni aynı zamanda aklıma dini konularla ilgili rrahatsız edici düşünceler geliyordu.bir sabah uyandımki hislerim yok gibi beynim çökmüş hafıza zayıflamış hayattan zevk alamıyorum konsantrasyon yokluğu sorumsuzluk hayat adeta hissiz rüya gibi.mutluyum ama hissiz ve çökmüş gibiyim.hala öyleyim.15 gün seroxat 15 gün aurorix 6 ay fulsac 2 ay lustral kullandım.fayda göremedim.lustral daha kötü yaptı hatta ereksiyonumda bozulma oldu.doktorlara ve antidepresan ilaçlara güvenim kalmadı.ben şu an omega 3 polen b12 folik asitle kendimi tedavi etmeye çalışıyorum.ne tavsiye edersiniz.
Ağustos 5th, 2008 saat 10:27
Saygıdeğer okuyucumuz kenan bal,
Antidepresan ilaçlardan fayda görebilmek için etkin süre ve etkin dozda kullanmak gerekir. Verdiğiniz bilgilerden sadece fulsacı etkin süre kullandığınız anlaşılıyor. Belki onun da dozu yeterli gelmemiştir. Belki tabloda gözden kaçan bir unsur vardır. Tanının netleştirilmesi gerekir. O bakımdan bir kez daha hekime müracaatınız uygun olabilecektir. Vitamin takviyesinin faydası vardır ama hastalığı (eğer varsa) tedavi etmez. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı
Ağustos 20th, 2008 saat 03:47
Sayın hocam
paylaşmaya hatta kendıme bıle ıfade edecek gücüm olmayan bır konuda sızın engun deneyımlerınızden faydalanmak amacı ıle paylasmak istiyorum.33 yaşında 14 yıllık evli bır bayanım.insanları imrendırıcek kadar mutlu bir maskem var ama yanlıs kaldııgmda hayatakı hıc bır rengı hıc bır kokuyu hıcbır güzellıgı farkedemıcek kadar zavalı hıssıne kapılıyorum.kendıme acıyorum.yorgana kafamı gömüp saatlerce sebebsız aglamak ıcımdekı boşlugu acıyı bıtırcek dıye umuyorum.ama aglayamıyorum.kitleniyorum.defalarca yardım almak ıstedım denedımm.
ama hıc bır tedavıyı süreklı uygulayamadım.sebebını bnede bılmıyorum ndennnnn? ama olmadı sonuclandıramadım.sorunlu olmadıgımı yasadıgım faktörlerın benı mutsuz ettıgını ve bu faktörlerı olumlu sekle cevırmek ıcın cabaladım.ama basaradım.netıce MUTSUZUM.ama maskelı mutsuz.sızce sorunlu olan benmıyım ve tavsıyenız ne olur?saygılarımla.basarılarınızın devamı temennılerımle.
Ağustos 21st, 2008 saat 22:39
Saygıdeğer okuyucumuz kardelen,
Çevresel olumsuzluklar zaman zaman düzenimizin bozulmasına ve hastalanmamıza sebep olabilir. Böyle durumlarda çözüm için iki yol vardır. Ya çevreyi düzeltmelisiniz, ya da kendinizi. ÇOğunlukla çevreyi düzeltmek mümkün değildir. O nedenle tedavi alarak bu olumsuzluklara daha duyarsız olmak mümkün olabilcektir. Fayda görmek için tedaviyi aksatmadan sürdürmek gerekir. Saygılarımla. Dr. Alper Evrensel
Ağustos 23rd, 2008 saat 00:04
Saygıdeger hocam Alper bey
inanın insana verıdı acı tartışılmaz.ama 2 secenekde benım için imkansız.iyi bir hasta degılım akıllı akıllı ilaclarını kullanabılen.çevre ve etkinlıklerele yenıleme ve düzeltımde imkansız.buna ne enerjım nedegücüm yok.yinede yaklasım ve tavsılerınız için tsk etmek istedım.degerlı zamanızı ve fıkrınız bana yordugunuz ıcın en içten duygularımla tsklerımı sunarım.elınıze emegınıze saglık.dılerım basalarınız daim olur hocam.saygılar kardelen
Ağustos 23rd, 2008 saat 17:12
Saygıdeğer okuyucumuz kardelen,
Depresyonun en önemli belirtilerinden biri de karamsarlık düşünceleri ve kişinin kendini çaresiz hissetmesidir. Hiçbir şeye enerji ve gücün olmamasıdır. O nedenle bu tuzağa düşmeyiniz. Zaman içinde motivasyonunuz artar. Yardım almayı bir kez daha düşününüz. Saygılarımla. Dr. Alper Evrensel
Ağustos 24th, 2008 saat 17:19
merhaba hocam
son msj o kadar gercekcı kı ınsallah pazartesı ılk fırsatta bir yardım almak icin cıddı bir arastırma yapacagım.samımı ve dıkkatlı yaklasımınızın buyuk etken oldugunu bılmenızı ısterım.temnnım haklı olmanızı yasamımla kanıtlarım.saygılarımı sunar ılgı va yardımız icin tsklerımı sunarım.saygılarım ve basarılarınızın devamı temennılerımlee
kardelen
Ağustos 25th, 2008 saat 09:37
Saygıdeğer okuyucumuz kardelen,
Değerli görüşleriniz için teşekkür eder saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel
Ağustos 25th, 2008 saat 15:32
bende de buna benzer belirtiler var. yaklaşık 6 aydır böyleyim çok karamsarım. bazen ölmek istiyorum şu an bunları yazarken bile ağlıyorum, kendimi geri planda hissediyorum sevgiye muhtaç hale geldim. belkide yaşadığım bu aşk yüzünden olsa gerek bazen terk edilmekten korkuyorum. bu gün bir gün gelicek diyorum bir gün elbet terk edileceksin korkusu var uyuyamıyorum yüzüm gözüm çöktü. hayallerim son bulacak, içten içe acı çekiyorum 24 yaşındayım ama sanki 40 yaşında gibiyim, çok yorgunum dünyaya boşuna geldiğimi düşünüyorum, ben çok yanlızım ne yapıcağımı bilmiyorum korkuyorum hayattan. lütfen bana cevap yazın.
Ağustos 25th, 2008 saat 16:18
yazdıklarım tipik bir aşk acısı hikayesi izlenimi vermesin. benim sorunum sevgisizlik ilgisizlikten kaynaklanan bir depresyon başlangıcı, depresyon diyorum çünkü tanım yaşagıklarıma bire bir uyuyor. hayal kırıklıkları çevremdeki bu sessizlik yalnız kalma benim böyle düşünmeme neden oluyor. benimkisi tam anlamıyla bir buhran. bakın bunları şu an bilinçli bir şekilde düşüyorum ama bir zaman sonra tanımını bile yapamıyorum sadece ölme hissi beliriyor içimde ve saatlerce ağlıyorum bide içimdeki bu inanç olmasa nasıl ayakta durabilirim bilmiyorum beni engelleyen bu içimdeki manevi dürtü Rabbime sığınıyorum sürekli dua ediyorum. inanın bunları sizinle paylaşırken bile mutlu oluyorum. benim küçük bir tebessüme ihtiyacım var çok şey istemiyrum hayattan zaten ve ne olur yazdıklarıma küçükte olsa bir yorum yapın inanın bu bile beni mutlu etmeye yeter!..
Ağustos 25th, 2008 saat 21:03
ben adıyamandan yazıyorum..durumum diğerlerinden farklı dgl.ancak bir oğlum var ve hakikaten beni aşırı yıpratıyor.okadar yoruyorki ve bunun yanında birde yaptıkları beni maf ediyor.örneğin;en son sıfır arabayla bir plazayı altüst etti..ve oğlum 6 yaşında.zeki olmasına çok zeki ancak anormal derecede yaramazlıkları var.ve ben yatişemiyorum.ben küçük anne oldum yasım 24 oğlum 6 yaşında düşününj birde maddi sorun yaşıyoruz.ee bu sıkıntılarda var.ve sonuç olarak çok uzatmadan hakikaten profesyonel desteğe ihtiyacım olduğunu düşünüyorum .ancak ilaç tedavisini istemiyorum adıyamanda psikiyatrist sadece bir tane.ve sıra alamıyorum hep dolu:)ve aslında benim bir psikoloğa ihtiyacım var.yada görüntüde neye ihtiyacım var bilemiyorumki.. durumum vahim sanki uyusam uyandığımda hersey bitsin istiyorum ya da hastaneye yatayım hayatla ilişkim ertelensin istiyorum.. nolur bana yardımcı olun yalvarırım..umarım dönersiniz..şimdiden teşekkür ederim.. saygılar..
Ağustos 26th, 2008 saat 04:17
iyi geceler sayın DR ALPER hocam.verdıgınız manevı destekle yardım almak ıcın doktordan randevu aldım.meslektasınızın kapısından gırmek cok zordu.bır an kılıtlendım ve gıremedımm
ama sözlerınız beynımde cınladı bır an o gücle gırım ıcerı
korktugum gıbı degılmıs.dünya tatlısı bır ınsan oturuyordu karsımda sizle paylastıklarınım hepsını paylasmadan bana gülümsedı yardım alamam gerektıgını söyledı salı tedavıye baslıcam ınsallah.bunu paylasmamın sebebı:yaptıgınız iştekı basarınızı bılgınız dısında gözlerınızlede okuyayark tasdıklemenız.sıze sadece sunu söylemek istiyorum:İYİKİ VARSINIZ,İYİKİ İŞİNİZDE MÜKEMMELSİNİZ,İYİKİ YAKLASIMIZ BEN GIBI GÜVENSIZ İNSANLAR BÜYÜK MORAL.saygılar kardelen
Ağustos 26th, 2008 saat 09:03
Saygıdeğer okuyucumuz pelin,
İçinde bulunduğunuz duygusal durum eğer bir aşkın bitmesinden sonra başladı ise bunu depresyon olarak değil de “yas (matem)” olarak tanımlamak daha doğru olacaktır. Yas ve depresyon bir iki küçük fark dışında birbirine çok benzer. Bu sitenin “yas nedir?” başlığı altında detaylı bilgi bulabilirsiniz. Yasın bir ömrü vardır. Vakti geldiğinde biter. Genelde 1.5 ayda sonlanır. Ancak bazan vaktinde bitmiyor ve uzayarak depresyona dönüşüyor. 6 aydır bu durumda iseniz bir psikiyatri hekiminden yardım almanız uygun olacaktır. Saygılarımla. Dr. Alper Evrensel
Ağustos 26th, 2008 saat 09:13
Saygıdeğer okuyucumuz CANAN TAŞAR,
Sayfanın başında da tanımlamaya çalıştığım gibi, çevresel olumsuzluklar da kişide depresyona sebep olabilir. Şırı sinirlilik ve tahammülsüzlük sıklıkla görülür. Sinirli ve gergin annelerin çocukları yaramaz olmaya daha eğilimlidir. O nedenle bir kısır döngü oluşur. Psikiyatrik tedavi alarak şikayetlerinizi önemli ölçüde azalmasını sağlayabilirsiniz. Psikologdan ise iletişim, stres yönetimi ve çocuğunuza yaklaşım tarzınız ile ilgili yardım alabilirsiniz. Sİzin ve çocuğunuzun ruhsal açıdan daha sağlıklı olabilmesi için yardım almayı ihmal etmeyiniz. Saygılarımla. Dr. Alper Evrensel
Ağustos 26th, 2008 saat 09:16
Saygıdeğer okuyucumuz kardelen,
Başlamak bitirmenin yarısıdır. Ama depresyondaki biri için belki de yüzde doksanıdır. Hekime gitmiş olduğunuz için sizi tebrik ediyorum. Ümidim o ki; faydalanırsınız. Hakkımda dile getirdiğiniz güzel sözleriniz için teşekkür ederim. Yardımcı olabildiysem ne mutlu bana. Geçmiş olsun. Saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel
Eylül 7th, 2008 saat 00:56
mrb ben pınar yukarıdaki belirtilerin hepsi bende var.tek farkı çok uyuyor olmam.çok mutsuzum bitkinim kimseyle konuşmak istemiorum.kendime güvenimikaybettim.ailemi arkadaşlarımı teker teker kaybediorum.agresifim.herkese bağırıyorum.pozitif düşünemiorum.ve doktora gitmeyi sürekli erteliorum.neden bilmem.ama yeter.ben adanada ikamet ediorum.bana nasıl yardımcı olabilirsiniz.yada adana da önerebileceğiniz bi psikolog varmı.kiurtulabilirmiyim.hergün dua ediorum.teşekkürler.
Eylül 8th, 2008 saat 08:02
Saygıdeğer okuyucumuz pınar,
Öncelikle tanının netleştirilmesi için bir hekim muayenesine ihtiyaç olacaktır. Eğer tanı ruhsal kökenli ise tedavisi mümkündür. Psikiyatri uzmanı hekiminiz gereken tedaviyi planlayacaktır. Adana’da görev yaptığını bildiğim bir psikiyatri uzmanı bulunmamaktadır. Adana Ruh Sağ. ve Hst. Hastanesinden yardım alabilirsiniz. Saygılarımla. Dr. Alper Evrensel
Eylül 10th, 2008 saat 17:39
Merhaba
18 yaşındayım öss sınavım var ve depresyondayım. Gittiğim doktor bana ilaçlar önerdi ve ben bu ilaçların yan etkilerini okuduğumda gözüm korktu ve kendi kendisine gecmesini bekliyorum.Derslerime yoğunlasamıyorum .En kısa zamanda gecmesini bekliyorum.İlaçlarımı almadan devam etsem ne kadar sürer.tesekkürler
Eylül 12th, 2008 saat 08:13
Saygıdeğer okuyucumuz muharrem,
ÖSS sınavına daha epeyce vakit var. Sınav yaklaştıkça kaygılarınızın artma olasılığı yüksektir. Öğrencilerin de sorunsuz kullanabileceği ilaçlar vardır. Şimdiden tedaviye başlamanız sınav performansınızı olumlu etkileyebilir. Saygılarımla. Dr. Alper Evrensel
Ekim 25th, 2008 saat 19:35
selamlar,
20 yaşındayım,kilo sorunum var ve sürekli rejimin içerisindeyim…..önceleri de olamakla birlikte bu aralar bunlar çoklaştı…aşırı sinirliyim,ev halkını öldürmek istiyorum resmen:Stelefonum çalsa sinirleniorum,çalmasa sinirleniorum…okula gitmiyorum,sürekli yatakda uyumak istiyorum. vize haftam da yaklaşıyor,lütfen bana yardım edin,nereye gitmeliyim…bu halim yüzümden bi hayli konu kaçırdım saten:S ve ailemin saygısını da,yani açıkcası o da umrumda değil,yani nasıl anlatıyim,kendimi küçük görüyorum,aşağılanmış hissediyorum ama etrafımdakileri de küçük görüyorum…birisi benimle konu8şmaya çalışsa öldüresim geliyo:S napabilirm lütfen bi yardım edin:’( teşekkürler
Ekim 25th, 2008 saat 19:55
ve bu durum beni ruhsal etkilediği kadar bedensel de etkiliyor…..kalp çarpıntısı yaşıorum,göğüsüm sıkışıo,hiç baş ağrısı çekmeyen ben başımın ağrısından duramıyorum,başım dönüyor…..evden kaçmak,kendimi öldürmek gibi çok somut şeyler düşünüorum sürekli:( lütfen b cvp yazın, doktora mı gitmeliyim,napmalıyım ne doktoruna gidicem…çünkü annem,aileme söylemeden gidicem,bu orunu kendim çözmek istiyorum:’(
Ekim 26th, 2008 saat 21:37
Saygıdeğer okuyucumuz fatoş,
Şİkayetlerinizden “atipik depresyon” adında bir rahatsızlığınız olabileceği izlenimi edindim. Düzenlenecek tedavi ile kilo sorununuz da çözüme kavuşturulabilir. O nedenle bir psikiyatri hekimine müracaat etmeniz uygun olacaktır. Saygılarımla. Dr. Alper Evrensel
Kasım 1st, 2008 saat 10:08
merhaba hacam.ben 21 yasinda universite tekstil bolumu ögrencisiyim.Yaklasik 2 yıl once panik bozuklugu tedavisi gormustum.Fakat 2 3 ay once yine kalp ritmim hızlanmaya basladı.bazi ortamlara girdigimde heycanlaniyordum.Bunun uzerine doktora gittim losiram diye bir ilac verdi(daha once cipralex kullanıyordum)bu ilac ı 1,5 ay kullandim kullanirken mide bulantisi yapiyordu.bunun üzerine tekrar doktora gittim.Fakat bende birde son 1 senedir.Topluluk icine girdigimde pasiflik cekingenlik gibi mesela okulda hoca bana takıldıgı zaman herkesin icerisinde kızarmaya basliyorumç ter basıyor. eskiden toplum icerisinde hep kendimi öne cıkaran bi yapıya sahiptim ben.Su an cok kotuyum.bunun uzerine doktor bana aurorix diye bi ilac verdi.hemen hemen 1 aydir kullaniyorum.Fakat icimde surekli bir sıkıntı var.:( 4-5 aydır karsiliksiz ask yasıyorm.Artık dayanamıyorum.Agliyorum surekli kendimi zor tutuyorum.gundelik hayatta aksamlari geceleri cok aglıyorum.içimde aşırı bir sıkıntı var.Aynı zamanda kalbim cogunlukla cok hızlı carpıyor.heycan gibi oluyor.Cok kotuyum lutfen pana yardım edin.:(Hic biseyden zevk almıyorum artık.İştahim da kesildi.derslere girmek istemiyorum cogu zaman.Hayatımı asık oldugum kısıye baglamıs gibiyim.Ama o da vurdum duymaz gibi davranıyor.Su an bile aglamak istiyorum midemden yukari dogru cok derin bi sıkıntı uzuntu geliyor.:’( İlginiz icin tesekkur ederm hocam.