Site menu:

Memory Center

Nöropsikiyatri Merkezi
Bağdat Cad. No: 109/1 (Merkez)
Bağdat Cad. No: 111/1/A (Çocuk Ergen Kliniği) Feneryolu / İstanbul T: +90 216 633 0 633 F: +90 216 634 12 50 www.mcaturk.com

SORUN, YANITLAYALIM.

intihar-hayir1.jpg

Bu sayfada, soracağınız sorulara en kısa zamanda cevap verilecektir. Sorularınız, sistem tarafından gözden geçirildikten sonra onaylanmakta ve sitede görünür hâle gelmektedir. O nedenle sorunuzu yazdıktan kısa bir süre sonra (aynı gün ya da ertesi gün) cevabıyla birlikte sitemizde bulabilirsiniz.

.

.

.

.

.

.

.

.

Yazar: Dr. Alper EVRENSEL

Yorumlar

Yorum: sezen
Tarih: 1 Mayıs 2008, 17:41

eşimin genç bir kızla internette 2 yıldır görüştügünü ögrendim 27 yıllık evliyim .bu çok ağır geldi kaldıramıyorum .özür dilemesi ,yalvarması ,pişmanlığı beni etkilemiyor.ben geçmiş 2 yılda takıldım ,affedemiyorum.af için söylediği güzel sözleri bile o,nadasöylemiştir diye kirlenmiş kabul ediyorum.boşanmakta istemiyorum .ama kabulde edemiyorum .lütfen bana yol gösterin.teşekkürler.

Yorum: alper
Tarih: 1 Mayıs 2008, 22:32

Saygıdeğer okuyucumuz sezen,
Eşinizin sizi aldattığını öğrendiğiniz günden beri yaşadığınız duygu “yas” duygusudur. Yas konusu ile ilgili daha geniş bilgiyi bu sitenin “yas nedir?” başlığı altında bulabilirsiniz. Bu durumu öğreneli birbuçuk ayı aşkın bir süre geçmiş ise bir psikiyatri uzmanından yardım almanızı öneririm. Zirâ sorun, kendi kendinize çözemeyeceğiniz bir noktaya gelmiştir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel

Yorum: sezen
Tarih: 2 Mayıs 2008, 7:28

önerileriniz ve yardımlarınız için teşekkürler.

Yorum: muzaffer
Tarih: 8 Mayıs 2008, 5:28

hocam benim sorunum uyku ile ben yatsamda uyumakta çok güçlük çekiyorum. gündüzleri genelde yanlız kalıyorum .kalabalığı hiç sevmem ama aklımda bazen öyle bi düşünçeler oluşuyorki ben bile kendime inanamıyorum acaba isteyerekmi yapıyorum diye düşünmeken kendimi alı koyamadım uzun bi süre neyse uzatmayayım insanlar bana bakaak konuştuklarını gördükçe sanki bana tuzak kurmaya hazırlanıyomuşlar gibi geliyo gülmeleri tip tip bakmaları beni bazen ürküdüyor ondan sonra çok farklı düşünçeler beynimde gezinmeye başlıyo tek tek yakalasamda işkençe yapsam diyorum yavaş yavaş canını yakmak istiyorum o konuştukları ne olursa olsun her harfii için çılgınça işkenceler yapmak istiyorum kan görmek istiyor sanki gözlerim bu düşünçelerin önüne nasl gecelütfen yardımçı olun
bilirim

Yorum: alper
Tarih: 8 Mayıs 2008, 17:26

Saygıdeğer okuyucumuz muzaffer,
Burası her ne kadar depresyon konusunun işlendiği bir site olsa da sorunuza kısaca yanıt vermek mümkün. Uyku düzensizlikleri ile birlikte seyreden düşünce bozukluklarında (özellikle alınganlık, kötülük görme düşünceleri) mutlaka bir psikiyatri hekiminden yardım almak gerekir. Zira bu belirtiler psikotik bir sürecin ürünü olabilir. Tedavi edilmediğinde çok ciddi olumsuzluklara sebebiyet verebilen bu durum tedavi ile iyileştirilebilir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel

Yorum: ceren
Tarih: 10 Mayıs 2008, 15:17

hocam ben yaklasık 3 aydır garip dini vesveselere kapılmıs durumdayım ve bunları bazen kısa süre unutmama ragmen sanki sürekli onları düsünmek zorundaymısım gibi hissediyorum lütfen bana bir yardımcı olursanız cok sevinecegim

Yorum: Zeynep
Tarih: 10 Mayıs 2008, 18:00

Merhaba Ben 13 Yaşındayım sizlerden bi konuda yardım almak istiyorum.Benim annem le babam ayrı ben ve kardeşime babaannem bakıyor daha doğrusu kardeşime daha önceden annemleydik şimdi babamlayız benim sorunum şu.
Benim evde üstüme çok geliyorlar herzaman bana bağırıyorlar yap dedikleri işi yapıyorum ama yinede yaranamıyorum iyide yapsam kötüde zten evde her işi ben yapıyorum iş yapmaktan yakınmıyorum ama herzaman şiddet babam ise burası onların evi deyip hep bana kızıyor okuldan gelince eve girmek istemiyorum hiç mutlu değilim eve girdimmi hemen bi köşe çekiliyorum yalnız kalmak istiyorum hiçbir insan görmek istemiyorum sinirlendiğim zaman saldırganlaşıyorum bi kaç kez intihar eylemlerinde bulundum ve bulunuyorum birde sürekli karanlıkta kalmak istiyorum ışık görmek istemiyorum birkaç kez kanımı akıttım jiletle bi de neden bilmiyorum ama akan kanımı içesim geliyor bi kere çok arzuladım bunu ve sonunda yaptım sonra duvarlar üstüme üstüme geliyor nefes alamıyorum birden durup dururken saçlarımı yolasım geliyor ağlayasım geldiğinde ağlamıyorum ağlamak istemiyorum sonra şu aralar içimden herkesi öldürmek işkence yapmak geliyoor.Sonra evden dışarı çıkartmıyorlar herzaman dörtdörtlük olmamı istiyorlar benim istemediğim beni anlamayan kişilerle arkadaşlık kurmamı istiyorlar hep içime kapanığım kimseye bişey söylemiyorum aslında bana ne kadar baskı yaptıklarını anlatamıyorum bir ergen için çok büyük sorunlar bunlar yani sorduğum soru ben depresyondamıyım yoksa psikolojimmi bozuk
Aslında bir psikiyatriye gitmek istiyorum ama evdekilere söylemeye çok çekiniyorum bu durumda ne yapmalıyım

Yorum: alper
Tarih: 11 Mayıs 2008, 19:11

Saygıdeğer okuyucumuz ceren,
Verdiğiniz bilgiler doğrultusunda sizin “obsesif kompulsif bozukluk” denilen bir rahatsızlığınız olduğu izlenimi edinmekteyim. Bu rahatsızlığa halk arasında “takıntı hastalığı”, “saplantı hastalığı” da denilmektedir. Bu hastalık hakkında http://www.mcaturk.com/mca_icerik.php?subid=39&konu=Obsesif-Kompulsif_-_OKB adresinden detaylı bilgi alabilirsiniz. Kısaca şunu söyleyebilirim ki bu rahatsızlık iyi bir tedavi ile iyileştirilebilir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 11 Mayıs 2008, 19:22

Saygıdeğer okuyucumuz zeynep,
Verdiğiniz detaylı bilgiler ışığında oldukça zor bir durumda olduğunuz anlaşılıyor. Depresyon, çocuk ve ergen yaş gruplarında daha farklı görüntülerle karşımıza çıkmaktadır. Kesin tanı için muayene etme gerekliliği olmakla birlikte depresyonda olma ihtimalinizin yüksek olduğu söylenebilir. Ergenlik döneminin kendine özgü sorunlarına bir de çevresel olumsuzluklar eklenince altından kalkması güç bir yük ortaya çıkmaktadır. Bu ortam ise sonradan pişman olunabilecek durumların yaşanmasına zemin hazırlamaktadır. Size özgü koşullar nedeni ile yapılması gerekenler ile ilgili bilgiyi kişisel e-posta adresine yazmayı daha uygun buluyorum. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel

Yorum: ferah
Tarih: 12 Mayıs 2008, 18:30

30 yaşındayım.yaklaşık bir yıldır 50 mg 1×1lustral kullanıyorum.aile içi yaşadığımız bir sıkıntı sonucu rahatsızlandm.başımda sersemlik,uyuşma,dönecekmiş gibi olma hisleriyle doktora başvurdum.B12 EKSİKLİĞİ tespit edildi.dodex.i hala kullanıyorum;ancak başımla ilgili şikayetlerim tekrar başladı.ben artık iyileştim,ilacı dr kontrolünde bırakabilirim diye düşünürken başa döndüm sanki.neşem,huzurum,sevincim yerinde.evliyim,bir kızımız var.eşimle sorunum yok.mutluyum tek sorunum başımdaki sersemlik hissi.bunu düşününce vücudumda hafif de olsa uyuşma ,karıncalanma hissi doğuyor.dolayısıyla tedirgin oluyorum.anksiyete bozukluk teşhisi koymuştu psikiyatris.ne önerirsiniz?ne yapmalıyım.lustrale devam mı edeyim?şimdiden teşekkürler

Yorum: alper
Tarih: 13 Mayıs 2008, 10:21

Saygıdeğer okuyucumuz ferah,
Verdiğiniz bilgilerden, belirttiğiniz gibi sizde anksiyete bozukluğu olduğu izlenimi edindim. Çevresel olumsuzlukların tetiklediği ruhsal rahatsızlıklarda bu sorunlar giderilmediği müddetçe tedaviyi bıraktığınız zaman yine şikayetleriniz başlayacaktır. O nedenle tedavi çok daha uzun süreler devam ettirilebilir. Lustral güzel bir ilaçtır. Fayda gördüğünüze göre devam etmeniz uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel

Yorum: ceren
Tarih: 13 Mayıs 2008, 22:52

hocam verdiğiniz bilgiler için cok tesekkür ederim rica etsem obsesif kompulsif bozuklugun tedavisi ve nasıl bir yol takip edeceğim konusun da da bilgi verirmisiniz cok tesekkür ederim şimdiden

Yorum: ceren
Tarih: 13 Mayıs 2008, 22:59

hocam gerçi siz bir web adresi vermişsiniz sagolun istediğim sadece bunun tamamen gecebileceğinden emin olmak yani tedavi süreci ortalama ne kadar ve sizin böyle bir hastanız olup bunlardan tamamen kurtulan oldu mu ve bu düşünceler bana aniden geldiği için bir anlam veremiyorum yani bir anda beynimde hasar mı meydana geldi kusura bakmayın hocam zamanınızı alıyorum ama bunların cevabını bulmaya ihtiyacım var lütfen bana bir yol gösterin çünkü ömrümce bu düşüncelerle olmaktan tedirginim

Yorum: alper
Tarih: 14 Mayıs 2008, 17:10

Saygıdeğer okuyucumuz ceren,
Obsesif Kompulsif Bozukluğun tedavisi diğer psikiyatrik hastalıklara göre daha zahmetlidir. Daha yüksek dozda ilaç kullanmak gerekir. Tedavi etkinliği nisbeten daha geç hissedilmektedir. Toplam tedavi süresi de en az 2 yıl olmalıdır. Bütün bu güçlükler hastalığın doğasından kaynaklanmaktadır. Hastalık belirtileri denetim altına alındıktan sonra zaman içinde yineleme ihtimali her zaman vardır. Her hastada nasıl bir seyir izleyeceği önceden kestirilemez. İleriki zamanlarda takıntı ve vesveseler şekiil değiştirebilir. İlaç tedavisinin yanında bilişsel davranışçı terapi uygulamaları da eklenir ise etkinlik daha fazla olmaktadır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel

Yorum: ceren
Tarih: 14 Mayıs 2008, 22:19

hocam ALLAH sizden razı olsun sagolun bilgileriniz için

Yorum: SEMA
Tarih: 15 Mayıs 2008, 16:57

NASIL BİR DURUM İÇİNDE OLDUĞUMU ÇÖZEMİYORUM HAKLI OLDUĞUM HALDE HAKKIMI SAVUNAMIYOR KENDİMİ ZOR BİR DURUM İÇERİSİNDE BULUYORUM İNSAN İLİŞKİLERİ BERBAT BİR DURUMDA ŞU ANDA YAŞAMIŞ OLMAK BİLE YETERİNCE EZİYETLİ MUHTEMEL SURETLE DEPRESYONDAYIM BİR MUCİZE OLSADA KENDİME GELSEM DİYORUM ETRAFIMDAKİLER DÜZELSE HAKSIZ ŞEYLERE MARUZ KALIYOR VEDE İÇİME ATIYORUM VİCDANIM YEMEDİĞİ İÇİNDE AĞIR KELİMELER KULLANAMIYORUM HİÇ BİR ŞEKİLDE YAŞAMA İSTEĞİM KALMADI ALDIĞIM NEFES BİLE FUZULİ GİBİ GELİYOR VE İŞİN TUHAFI BUNU KİMSEYE ANLATAMAMAK SORUNLU ZANNETMELERİ CANIMI SIKIYOR DAHADA ÜZÜLÜYORUM BU ARTIK FAZLASIYLA CANIMI YAKIYOR NE YAPMAM GEREKİR

Yorum: ceren
Tarih: 15 Mayıs 2008, 18:25

hocam hayırlı aksamlar hatayın iskenderun ilcesinde veya adanada önereceğiniz psikolog meslektasınız var mı ya da psikologların ve psikiyatristlerin ismini bulabilecegim web adresi var mı

Yorum: alper
Tarih: 15 Mayıs 2008, 23:04

Saygıdeğer okuyucumuz SEMA,
İnisiyatif kaybı, kendini değersiz ve yeteriz hissetme, isteksizlik, yaşamdan keyif almama gibi sizde de bulunan şikayetler depresyonun belirtileridir. Şu an içinde bulunduğunuz bu rahatsızlık tedavi edilerek tümüyle iyileştirilebilir. Yaşamı cehenneme çeviren bu durumdan kurtulmak mümkündür. Tedavinin ilk haftalarından itibaren pek çok şeyin değiştiğini göreceksiniz. O nedenle bir psikiyatri hekimine müracaatınız uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 15 Mayıs 2008, 23:10

Saygıdeğer okuyucumuz ceren,
Hatayın iskenderun ilçesinde veya Adana’da görev yaptığını bildiğim bir psikolog ya da psikiyatri uzmanı yok. Ama yarın öğrenmeye çalışarak size kişisel e-posta adresiniz aracılığıyla ileteceğim.
Saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: sinemm
Tarih: 16 Mayıs 2008, 16:42

ii günler hocam,.
20yasındayım.gecen sene ilk depresyonumu gecrdım agır bişekılde sonra ii oldum,.şu son 1aydırda aynı durumdayım,.ne yıyorum ne içiyorum kusuyorum sureklı,aglıyorum yerlı yersizhayattan hiç bır zevk almıyorum,insanları gormek istemıyorum evden dısarı cıkmak istemıyorum hreseyde bı isteksızlık oluştu,.dayanamıyorum artık,.gecen sene uzman bı doktorun verdıgı REMERON hapını kendı basıma almaya basladım,ilk 8gun ceyrek aldım 3gundurde yarım yarım alıyorum gece,.ama bılmiyorum dogrumu yapıyorum,.annem gecen senede aynıydın dıye doktora luzum gormedi.berbat bı haldeyım,.şöyle anlatayım size umarım okursunuz.ılk depresyonum lıseyı bıtrdıkten sonra abim esınden bosandı ve 5aylık çocugu almadı annesi,bende lıseyı bıtrdım ossye hazırlancaktım annem hastanede yattı uzun bı sure sekerden.cocuga ben bakmak zorunda kaldım,.okul hayatım bıtmıştı.o sırada sevdıgım insanda kazanıp gıttı bı darbede o vurdu.şiddetlı depresyon tedavısı gordum fakat cevremın baskısıyla o remeron hapını 3ay kullandım tedavıyı yarı kestım yani,.şimdide aynı sevdıgım insan benı aldattı 3senedir suren bı beraberlıktı,.ailemle bıle tanıstırmıstım,.kendın bılırsın dedi ve cekıp gıttı,.çok kotuyum,.buarada abımın cocuguda 4 yasında,butun arkadaslarım okurken ben evde kaldım,.şuandaysa yıne aynıyım ne bır yere cıkabılyıorum nede çocuktan bırsey yapabılyıorum,.nolcam ben boyle.gitgıde aglamalarım bıtmıyor.seviyordum unutamıyorum,ne kendıme guvenım kaldı nede bıseyım ya uyuyorum yada kalkıp aglıyorum.gunduz olmasını hiç istemıyorum,.kusura bakmayın ço9k uzattım yazarken ne yazcagımı bılmıyordum halbuki.bişey onerırsenız çok mutlu olurum,.

Yorum: alper
Tarih: 17 Mayıs 2008, 8:30

Saygıdeğer okuyucumuz sinemm,
Sizin durumunuz daha çok çevresel ve sosyal olumsuzlukların etkisi ile ortaya çıkan anksiyete (sıkıntı, bunaltı) ve depresif belirtilerin bir arada bulunduğu reaktif bir tabloya benziyor. Sevgilinizin sizi terketmesi ile birlikte ortaya çıkan yas süreci de buna dahil olmuş. Reaktif durumlar ve yas ile ilgili detaylı bilgiyi bu sitenin ana sayfasında bulabilirsiniz. Gelelim ne yapılması gerektiğine. Geçmişte size önerilen remeron isimli ilaç güzel olmakla birlikte özellikle bayanlarda iştah açarak kilo alımına sebep olabilmektedir. Bu durum ise ilave ruhsal sorunlara yol açabilmektedir. Uyku artışı da yapar. Faydasını görebilmeniz için en az altı ay kullanmalısınız. Etki/yanetki oranını değerlendiriniz. Gerekirse yeniden bir hekimden yardım alınız. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: yasemin
Tarih: 17 Mayıs 2008, 12:25

merhaba ben 2 yıldır depresyon tedavisi görüyorum remeron kullanıyorum.şimdi bırakmaya çalışıyorum .haftada 1çeyrek alıyorum.içmeyince mide bulantısı ve iştahsızlık devam ediyor.birde bir şeye üzülünce ellerim bacaklarım ağrıyor.neden acaba…..sinirselmi??parnmak uçlarım bazende kollarım…ağrıyor

Yorum: alper
Tarih: 17 Mayıs 2008, 13:04

Saygıdeğer okuyucumuz yasemin,
Vücut ağrılarınızın ruhsal kaynaklı olma olasılığı yüksek. Remeronun bırakılmasıyla birlikte bu tarz sıkıntılar olabilecektir. Ancak, genelde fazla uzun sürmez, birkaç hafta içinde normalleşmesi beklenir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: ceren
Tarih: 17 Mayıs 2008, 15:32

hocam ALLAH razı olsun coooooook tesekkür ederim

Yorum: derya
Tarih: 17 Mayıs 2008, 17:16

merhaba hocam. bugünlerde içimde bir hüzün war. hiçbir sebebb yokken ağlıyorum içimden bişey yapmak gelmiyor. istiyorumki kimse bana bişey demesin hemen bağırmaya başlıyorum. çok mutsuzummm nolur bana yardım edin. kolay gelsin.:(

Yorum: sinemm
Tarih: 18 Mayıs 2008, 0:06

hocam yenıden mrb,
şu yorumunuz kafama takıldı___ ^^^^Bu durum ise ilave ruhsal sorunlara yol açabilmektedir^^^^___.yani remeron hapı daha çokmu ruhsal sorun yaratıyor.anksiyete durumunda remeron nasıl bır hap?sadece sevgılımı hatırlayınca ve onun ismını duydugumda bıle bı tıtreme alıyor vucudumu,.bu halımden nasıl kurtulabılırım.o olunca hersey güzel o yokken hep sıkıntılar cekıyorum,.çok çaresız hıssedıyorum kendımı.sureklı bunu nasıl yapar nasıl aldatır ben cok severken fıkırleri bıtırıyor beni,.ÇOK TESEKKUR EDERIM ŞİMDİDEN BILGILENDIRDIGNIZ İÇİN,.

Yorum: ceren
Tarih: 18 Mayıs 2008, 10:00

hocam hayırlı pazarlar hocam siz obsesif kompulsif bozukluğun en az 2 yıl olduğunu belirtmiştiniz bu tedavi sizce seanslar hangi aralıklarla olmalı ve hocam mesela biz bir tedaviye baslamayı düşünüyoruz bu alandaki doktorlarda kendi içinde uzmanlaşmaları var mı onu da göz önünde bulundurmamız gerek mi yani mesela sadece takıntılarla veya baska bir sorunla ilgilenenler var mı ALLAH RAZI OLSUN tesekkür ederim simdiden

Yorum: sultan
Tarih: 19 Mayıs 2008, 9:44

depresyon tedavı goruyodum şuan bıraktım bakur odemem den dolayı anafranıl kullanıyom ılacı bırakmak ıstıyom bırakacak sevıye bulamadım geç saate kadar 3 ve 4 olur uykum gelmez yatsam uyur uyanık sabahlarım sabahta kalkamam akşama kadar başim uyuşuk durur yaşama hıssı kaybı ışe verımlı çalişamama sınır sıstemler bozulma vucutta gergınlık var ozellıkler kollarımda aşmak için mucadele etsemde başaramadım halen nasıl ne yapmam gereklı ınsanların başlarına gelmemiş ılaca alıştırma bağimlilik yapar yat uyursun bu laflar çook guzel moral vermelerı ne nasıl yapmalıyım onerıler neler teşekkurler

Yorum: alper
Tarih: 20 Mayıs 2008, 8:21

Saygıdeğer okuyucumuz derya,
Öncelikle mutsuzluğunuzun sebebini anlamak ve ruhsal muayenenizin yapılabilmesi için bir hekime üracaat etmeniz uygun olacaktır. Tanı netleştikten sonra çözüme yönelik bir adım atılabilecektir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 20 Mayıs 2008, 8:24

Saygıdeğer okuyucumuz sinemm,
İlave sorunlar derken kastım; remeronun bayanlarda kilo alımına sebep olabilmesi, bu durumunise bayan tarafından önemsenmesi, kilolu bir bayan olmaktan hoşnut olmaması, beğenilmeme, istenmeme, cinsel yönden arzulanmama tarzında durumların ortaya çıkabilmesidir. Yoksa remeron çok başarılı ve çok güzel bir ilaçtır. Önemli olan hangi ilacın kimde daha uygun olduğunun seçilmesidir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 20 Mayıs 2008, 8:27

Saygıdeğer okuyucumuz ceren,
Görüşme sıklığı kişinin rahatsızlık düzeyine bağlıdır. Hekim ve psikolog tarafından belirlenir. Her psikiyatri hekimi tarafından tedavi edilebilmekle birlikte özellikle OKB alanında çalışmaları olan psikiyatri hekimleri de vardır. Örneğin memory center bünyesinde görev yapan Dr. Oğuz Tan beyin bu alanda yayınlanmış “takıntılar” adında bir kitabı bulunmaktadır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 20 Mayıs 2008, 8:32

Saygıdeğer okuyucumuz sultan,
Dediğiniz gibi insanlar başlarına gelmediği için depresyonun nasıl ağır bir hastalık olduğunu, kişinin nasıl büyük acılar çektiğini anlamakta güçlük çekiyorlar. antidepresan ilaçlar bağımlılık yapmaz. Anafranil de yapmaz. Güzel bir ilaçtır. Etkin dozu hekim tarafından belirlenecektir. Ancak genelde günde 150-225 mg dozlarında etkindir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: niyazi
Tarih: 21 Mayıs 2008, 18:00

kız arkadaşım uzun zamandır depresyon hastası hangı doktora gıttıysek değişik ilaç tedavılerı onerdıler ama halen iyleşmedı. arkadaşımda anksiyate bozukluluğuda arada bır gorunuyor hangı doktora veya hangı hastaneye gıdebılırız bılgı verırsenız sevınırım saygılarımla

Yorum: alper
Tarih: 21 Mayıs 2008, 18:30

Saygıdeğer okuyucumuz niyazi,
Memory Center Nöropsikiyatri Merkezi, uzman psikiyatrist ve psikolog kadrosu ile hizmetinizdedir. http://www.mcaturk.com sitesinden detaylı bilgi alabilirsiniz. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: eda
Tarih: 23 Mayıs 2008, 14:06

merhaba; ben 2001 yılından bu yana lustural kullanıyorum bu sure içinde 2 defa bırakmak için teşebbuste bulundum fakat bıraktıktan yaklaşık 2 ay sonra hastalık tekrarladı.en son geçtiğimiz ocak ayında bıraktım nisandan bu yana sıkıntılarım son 1 haftadır geçdi gibi…şimdi ben bu hastalıktan tamamen nasıl kurtulabilirim..?daha 10 aylık evliyim ve ilerleyen aylarda bebek yapmak istiyorum …eğer sürekli lustral kullanırsam bu nasıl olacak.,bu hastalık dünyadaki en kötü hastalıklardan bir tanesi,herşey normal gibi gözüküp insanı içten içten çürütüyor……..yardımlarınız için teşekkürler….

Yorum: cigdem
Tarih: 23 Mayıs 2008, 21:15

merhaba–
yaklasik 6 sene once bir sene kadar depresyon tedavisi gordum(manik depresif ) daha sonra tekrar psikatriste gittigimde(2003) kronik depresif bozuklugum oldugunu soylediler o zmandan bu yana donem donem sikintilar icinde gecti bunu birseyleri yoluna koyamadigim icin oldugunu dusudum psikyatriste gitmedin (2 kere intihar girisimim oldu) su an egitimim icin yurtdisinda yasiyorum hersey iyi ama ben daha kotu hissediyorum -hicbirsey yapmak istemiyorum kimseyi gormek istemiyor tek kelime konusmak istemiyorum sanki beynimin icinde binlerce ugultu oluyor bir anda cok acayip bir umutsuzluga kapiliorum yasamak hic istemiyorum hersey cok gereksiz geliyor -kendimi tarifi imkansiz bir caresizligin icinde buluyorum korku gibi ama ortada hic bir sebep yokken yada kucucuk birseyden kaynaklaniyor. sonra geciyor bir iki gun iyi oluyorum sonra yeniden birde baska bir kriz ani ise kalbim hizli hizli carpiyor nefes alamiyor gibi oluyorum cok siddetli bir korku hissi geliyor ama bu like 5 6 dakika kadar suruyor ve sonra geciyor .passiflora tarzinda bitkisel bir ilac kullaniyorum burda doktarada gidemiyorum ana dilimin disinda duygularimi nasil hissettigimi anlatmak dogru gelmiyor abartiyor gibi oluyor -cok korkuyorum bunun byoyle surup gitmesinden hayatimin sonuna kadar boyle devam edicek gibi geliyor eger psikolojik olarak hastaysam artik iyi olmak sitiyorum bu yaklasik 2003 den beri zaman zaman surekli devm ediyor- ne yapmaliyim sizce?

Yorum: alper
Tarih: 24 Mayıs 2008, 10:24

Saygıdeğer okuyucumuz eda,
Daha önce bırakmaya çalışmanıza rağmen yeniden rahatsızlanmış olmanız rahatsızlığın tekrarlamaya eğilimli olduğunu gösteriyor. Tedavi sürecinde gebe kalınması durumlarında gebeliğin ilk üç ayında ilaç tedavisi önermiyoruz. Sonraki süreçte eğer gerekiyor ise ilaç tedavisi uygulanabiliyor. İlk üç aylık süreçte ise transkraniyal magnetik uyarım (tmu) tedavisi daha öncelikli bir seçim olacaktır. Detaylı bilgiyi http://www.mcaturk.com/tmu.php?icerik_id=27 adresinden edinebilirsiniz. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: ceren
Tarih: 24 Mayıs 2008, 10:42

hocam hayırlı günler hocam obsesif kompülsif bozukluğun tedavisinin yaklaşık maliyetini ne kadar olduğunu bir türlü öğrenemedim bu konuda bana yardımcı olurmusunuz yani ben tedaviye baslasam bunun seansı ortalama ne kadar hocam çok abes bir soru oldu ama lütfen yardımcı olun ALLAH razı olsun

Yorum: alper
Tarih: 24 Mayıs 2008, 10:46

Saygıdeğer okuyucumuz cigdem,
İçinde bulunduğunuz sıkıntılı durumu çok güzel ifade etmişsiniz. Rahatsızlık çok net bir şekilde karşımızda duruyor. Bazan depresif bozukluk tekrarlama ya da kroniikleşme eğilimindedir. Böylesi durumlarda buna uygun tedavi protokolleri uygulamak gerekir. Örneğin koruyucu, önleyici nitelikte ilaçlar eklenmesi gibi. Mutlaka bir antidepresan ilaç kullanılmalıdır. Pasiflora, bir antidepresan değildir. Temelde sıkıntı gidericidir (anksiyolitik). Ayrıca hastalığı tedavi etmez, sadece şikayetleri yatıştırır. Uzun dönem kullanıldığında kilo artışına sebebiyet verebilir. O bakımdan çok daha güçlü, etkin ve anlamlı bir tedaviye ihtiyacınız var gibi görünmekte. Hekim yardımı almanız uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 24 Mayıs 2008, 10:57

Saygıdeğer okuyucumuz ceren,
Ülkemizde insanların maddi olanaklarına uygun olarak her türlü tedavi imkanı sunulabilmektedir. Maddi imkanlarınız yeterli değilse dahi devlet hastanelerinden ücretsiz tedavi alma olanağınız bulunmaktadır. İlaç maliyetleri ise seçilecek ilaca bağlı olmakla birlikte genelde oldukca cüz’i rakamlar tutmaktadır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: arın
Tarih: 25 Mayıs 2008, 22:21

antidepresan ilaçlarla alkol alınabilirmi alınırsa etkileri nelerdir?

Yorum: alper
Tarih: 26 Mayıs 2008, 10:41

Trisiklik antidepresan ilaçların (en yaygın bilinenleri: laroxyl ve tofranil) alkol ile alımında sedasyon etkisi çok fazla olacağından ciddi riskler barındırabilir. Yeni nesil, SSRI türü antidepresanların alkol ile bir etkileşimi yoktur. Ancak etkileşim olmaması özgürce beraber kullanılabilir anlamında yorumlanmamalıdır. Zira alkol, depresan yani depresyon oluşturucu bir maddedir. Antidepresankullanan kişinintedavi sürecini geciktirecektir. O bakımdan antidepresan kullanan birinin alkol almaması uygun olacaktır. Saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: ceren
Tarih: 28 Mayıs 2008, 11:06

hocam hayırlı günler ben tam olarak psikologla psikiyatrisin arasındaki farkı öğrenemedim genel ifadeyle psikolog seni dinliyor psikiytrist ilaç yazıyo diye görüş var ben tedaviye baslamak istesem hangisine gitmem daha uygun olur acaba ve bu takıntı tedavisi ilaç kullanıulmadan gecmez mi ikincisi de hocam bu hastalığn kronik olabileceği bilgisini okudum bi yerde yani ömür boyu tedavi görmek zorunda olabilir mi bir kişi buynun yüzünden ALLAH razı olsun sağolun şimdiden

Yorum: ayşe
Tarih: 29 Mayıs 2008, 16:04

mrb ben 21 yaşındayım 2004 yılında evlendim ve çok sorunlar yaşadım ayrıldım ve hala çok seviyorum hiç doktora falan gitmedim ama çok sinir var yatağa yatıp gözümü kapattıgımda gözümün önüne insanlar geliyor onlarla konuşuyorum çok kötü hayaller kuruyorum ölüm aklımdan çıkmıyor ne yapmam gerek hiçbişeyden mutlu olamıyorum sinirlendiğimde nefesim kesiliyor hayatta umudum hiç kalmadı geçmişimi asla unutamıyorum ne ilacı kullana bilirim

Yorum: suat
Tarih: 29 Mayıs 2008, 16:28

ben 31 yaşındayım daha öncede yeşil reçete kullandım ama ilacın adını unuttum çevremdeki insanları hep kırıyorum evlendim ayrıldım eski eşimide unutamadım sevgili oluyorum fakat evlilik asla düşünemiyorum uyuduğum zaman ayaklarım oynuyormuş insanların yapmadıgı şeye yaptı sanıyorum acı çektirmekten zevk alıyorum birisi beni sevince değer verince ondan uzaklaşıyorum ama vicdan azabıda çekiyorum geceleri uyuyamıyorum hiç mantıklı karar veremiyorum paksil diye ilaç kullandım çok yalan var ve onları gerçek sanıyorum hiç mutlu olamıyorum eski eşime çok acı yaşattım ona fakat kendisi beni hala seviyor ne yapmam gerek çok sag

olun

Yorum: alper
Tarih: 29 Mayıs 2008, 17:04

Saygıdeğer okuyucumuz ceren,
Durumun ayırıcı tanısı için ilkin bir hekimin (psikiyatrist) görmesi uygun olacaktır. Gerekirse ilaç tedavisi düzenlenecektir. Gerek var ise terapi için psikolog desteği planlanacaktır. Rahatsızlığın kronik seyirli olu olmadığı önceden kestirilemez, tedavi süreci içinde netleşecektir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: efe
Tarih: 29 Mayıs 2008, 17:16

İyi günler hocam. bende son beş gündür bazı problemler var. gün boyu kendimi boş ve güçsüz hissediyorum,geceleri uyuyamıyorum içime korku giriyor öleceğimi falan düşünüyorum buna bağlı olarak çarpıntı ve titreme oluyor. sorunumun ne oldunu merak ediyorum yardımcı olursanız sevinirim.

Yorum: seher
Tarih: 29 Mayıs 2008, 17:18

mrb ben uyku sorunu çekiyorum evlendim ayrıldım ve hala unutamadım 21 yaşındayım ayrılalı 2,5 yıl oldu ve çok aşırı sevgim var onun psikolojisi bozuktu yeşil reçete kullanıyordu uyudugunda ayakları kıpırdıyordu kızılmayacak şeye kızıyordu yapmadıgım şeylere yaptıgımı söylüyordu.çok acılar yaşattı şimdi bende üzülünce nefes alamıyorum boğuluyorum geceleri uyanıp çogu kez aglıyorum bir an olsun aklımdan çıkmıyor onunla barışsam bile sonum yine ayrılık olacak bunu bildigim halde barışmak istiyorum çok sinirlenince kendime zarar vermek istiyorum yüreğimdeki acıyı unutmak için alıp başımı kaçmak yalnız bir evde yaşamak istiyorum ama aileme kıyamıyorum bazen onun özlemini içime sığdıramıyorum,hiç doktora gitmedim gözümü kapayınca tanımadıgım yüzlerle konoşuyorum bu neden ileri geliyor lütfen çok zor günler geçiriyorum bana yardım edin şuan bir sevgilim var o benimle evlenmek istiyor ama ben hala eski eşimi seviyorum o yüzden kimseyle evlenemiyorum acım hiç bitmiyor allah rızası için yardım edin şimdiden teşekkür ediyorum

Yorum: alper
Tarih: 29 Mayıs 2008, 18:53

Saygıdeğer okuyucumuz ayşe,
Şikayetlerinizin değerlendirilmesi ve tedavinizin düzenlenmesi için bir psikiyatri hekiminden yardım almanız uygun olacaktır.
Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 30 Mayıs 2008, 18:44

Saygıdeğer okuyucumuz suat,
Bahsettiğiniz şikayetlerin kişilik yapınızdan mı yoksa hastalık hainden mi kaynaklandığını değerlendirmek için bir hekim tarafından muayene edilmeniz gerek. İyi bir tedavi için net tanı şarttır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 30 Mayıs 2008, 18:48

Saygıdeğer okuyucumuz efe,
Bahsettiğiniz şikayetler anksiyete ile ilgilidir. Ruhsal rahatsızlıklarda olduğu gibi bazı bedensel hastalıklarda da (hipertiroidizm v.b) ortaya çıkabilen bir durumdur. Tedavi ile denetim altına alınabilir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 30 Mayıs 2008, 18:59

Saygıdeğer okuyucumuz seher,
Verdiğiniz bilgiler etraflı bir değerlendirme yapmayı kısıtlasa da sizin durumunuz hakkında tahminde bulunmak mümkün gibi görünüyor. Sizde kaygı (anksiyete) ve çökkünlük (depresyon) rahatsızlıklarına ilişkin bulgular var. Her iki rahatsızlık da geri dönüşü olmayan, ciddi olumsuzluklara sebebiyet verebilir. Bereket, her iki durumda da şikâyetlerde önemli ölçüde azalma sağlanabilmektedir. İçinde bulunduğunuz olumsuzluklar devam etse bile sizin bunlara toleransınız artmış olacaktır. Tedavinizin düzenlenebilmesi için bir psikiyatri hekimine müracaat etmeniz uygun olacaktır.
Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: smyrnanbc
Tarih: 30 Mayıs 2008, 20:32

Merhaba! Ben 26 yaşındayım. 1,5 yıldır avukatlık yapıyorum. Üniversite 3.sınıftan bu yana hayatımı yönlendiremiyor ve sürüklenir bi şekilde yaşıyorum. Çocukluktan bu yana yaşımın üstünde sorumluluklar almak zorunda kalarak zor bi yaşam geçirdim. İçimde sakladığım gerçek beni üniversiteyi kazandığımda yaşabileceğime inandım hep ve bu düşünceyle ilk seneler içimden gelen her şeyi yaptım. Ancak 3.sınıftan itibaren arkadaşlık aşk sosyal yaşam ve okul hayatımda çeşitli sorunlar yaşadım. 4.sınıfta nasıl cesaret ettiğimi hatırlamadığım bi şekilde bir anda intihar ettim. Şans eseri bi biçimde zarar görmeden kurtuldum. O evrede erkek arkadaşımla ayrılmıştık, tüm arkadaşlarımla, ailemle ve kaldığım yurtla dahi uç boyutta sorunlar yaşıyordum. Okulumu bitirmek için de 16 ders vermem gerekiyodu. Yoksul ve zorlu bir hayattan gelip kendimi o noktada o halde bulmak ağır gelmişti. Derslerimin çoğunu verdim ama bi kaç dersten okul uzadı. Uzattığım o bir seneyi koşullarım nedeniyle dört duvar arasında yalnız ve sadece radyo dinleyerek geçirmek zorunda kaldım. HER NEYSE bu süreç beni sandığımdan daha çok yıpratmış olmalı ki iş hayatımı ve sosyal hayatımı yürütemez durumdayım. Ailemi üzüyor zaman zaman işyerime dahi zarar verebiliyorum. Doğduğum şehire döndüm ama haftasonu keyifle vakit geçirebileceğim hiç arkadaşım yok üniversiteden çok arkadaşımla halen görüşsek de burada yeni bir ortam yeni arkadaşlıklar kuramadım bir türlü eskilerden de kimseyle görüşmüyorum, görüşmekten çekiniyorum. Deşarj olamadığım için burdaki yaşamımı düzenleyemiyorum ve her geçen gün her şey sarpasarıyor. İçimi yokladığımda şunu görüyorum Doktor bey:
Bu dünyadaki her şey herkes aynı,aynılıktan sıkıldım ama yeniden de bir o kadar korkuyorum. İnsanlarla ilişkilerde hep kaybettiğimi düşündüğüm için yeni insanlardan da korkuyorum. Kapasitesi yüksek zeki birikimli bir çok veriye sahip biri olmama rağmen kendime güvenmiyorum. İlkokul 5.sınıf sonunda bizi terk eden babam, ki üniversiteye girdiğim yıl beni hiç göremeden garibanlık içinde bir fabrika köşesinde öldü, karşı cinse karşı ağır bi korku yarattı bende. Öyle ki ben de annem gibi hayatta hiçbir zaman mutlu olamayacağım diye bir fikir yerleşti beynime. Bu fikirden kurtulmak için çabalarken birkaç kötü ilişki deneyimi de yaşayınca karşı cinsle ilişkilerden de kaçar hale geldim. Etrafıma bakmıyorum. Bana bakan bir göz görmekten korkuyorum. Omuzlarımı düşürüp gözlerimi yere dikerek yürür hale geldim. Öylebir noktaya geldim ki artık. Dayanamıyorum. Bu böyle gitmez/gidemez Doktor Bey, değişmek zorunda.
Yeniden intiharı kesinlikle düşünmüyorum. Ama kontrolü tekrar nasıl ele alacağımı da bilmiyorum. Yoğun bi büroda maaşlı çalıştığım için psikiyatriye, psikologa gitme fırsatı bulamıyorum. 1 ay önce bi tanıdığım vasıtasıyla bi psikologla görüştüm. 2 haftalık periyotlarda görüşelim dedi. Ama üstünden bir ay geçti ve ben gidemedim. Çok uzun süredir bir şey olmamasına rağmen son bir haftada iki ağır panik atak geçirdim. 2.si öyle ağırdı ki o gün çok önemli işler olmasına rağmen büroyu terkedip gittim. Şimdi patronlarım temkinli yaklaşıyorlar ama bu işyerinde de mutlu değilim. Başka bir işyerine geçecek güce ise bu halimle sahip değilim. Bir süre çalışmayı bırakıp tedavi görmeye ihtiyacım olduğunu biliyorum ama; Burs geri ödemelerim aylık 500 lira olduğundan çalışmak zorundayım. Annemle birlikte İstanbul’da okuyan kardeşime yetmeye çalışıyoruz ve tedaviye sıra getiremiyorum bir türlü. Çok bunaldım Doktor Bey ve ne söyleyeceğinizi zaten biliyorum. Ama en azından bi doktora bunları anlatmak istedim.Bu sitede bir iz bırakmak istedim. Birçok insan gibi ben de çok ama çok boğuluyorum. Ben de varım ve burdayım demek istedim işte o kadar. Bu kadar uzun bi yazıyı sıkılmadan okuduysanız; gözleriniz yorduğum şimdiden özür dilerim. Saygılarımla…

Yorum: alper
Tarih: 2 Haziran 2008, 8:21

Saygıdeğer okuyucumuz smyrnanbc,
Uzun yazınızı dikkatle okudum. Bahsettiğiniz şikayetler ruhsal rahatsızlıklarda olduğu gibi bazı bedensel hastalıklarda da ortaya çıkabilen bir durumdur. Sizin durumunuzun ruhsal kaynaklı olduğunu kabul edersek sebebi çevresel sorunlar olabilir. Çevresel sorunlara tolerans eşiği düşük insanlarda aşırı sinirlilik, tepkisellik, intihar girişimleri görülebilmektedir. Antidepresan ilaçlar stres toleransını artırdığı için nisbi bir rahatlama sağlayacaktır. Uzun vadede çözüm ise stres yönetimi tarzında iletişim becerilerinin kazandırılmasına yönelik çalışmalar yapılmasıyla olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: fatma
Tarih: 2 Haziran 2008, 12:10

mrblar hocam,.
laroxy ilacı hakkında bilgi verırmısınız anneme vermış doktor,ne tür bi antı depresandır.vede kullanımı nekadardır?

Yorum: mine
Tarih: 3 Haziran 2008, 16:05

Hocam ıyı gunler. Benım sorunum tamamen yasadıgım ılıskıye bagımlı hale gelmıs olmam.
Sureklı kılo verıyor, dıkkat elsıklıgı yasıyor ve ben ben olmaktan cıkmıs vazıyetteyım. Cıpram kullanıyorum ocak ayından bu gune kadar gunde 1.5 profesyonel yardım almaya calısıyrum ama olmuyor. Vazgecemıyorum. Ne yapacagımı bılmez vazıyetteyım lutfen destek olun. teskeuurler

Yorum: sevil
Tarih: 4 Haziran 2008, 1:11

merhaba ben 5 yıllık evliyim fakat eşimle mutlu değilim.1,5 yaşında kızım var.maddi sebeplerden dolayı eşimle mutlu değilim.aileside anlayış göstermiyor.eşimde ailesini tutuyor. konuşmak istediğim zaman üzerime yürüyor.zaten oturup konuşamıyoruz bile benimde bu tür problemlerden dolyı uyku bozukluklarım var.hayattan zevk almıyorum gülmek konuşmak istemiyorum özellikle eşimin ailesinden nefret ediyorum.ölmek istiyorum bazen.bu durumda benimmi tek başıma psikiyatriste gitmem gerek yoksa aile psikoloğuna eşimle beraber gitmem gerk.teşekür ederim.

Yorum: özlem
Tarih: 5 Haziran 2008, 12:19

sevgili alper evrensel…

normalde çok neşeli hayat dolu bir insandım hiçbirşeyden korkusu oolmayan herkese neşe dağıtan…yüksek okul mezuyum halk eğitim merkezinde bilgisayarlı muhasebe dersleri vermekteyim.Geçen senelerde başlayan ve önemsemediğim bir olay yüzünden çok mutsuz anlar yaşadım.geçen senelerde içimde bir ölüm korkusu oluştu ancak ben herkesin yaşayabileceği bir şey olduğunu düşünerek önemsemedim ve atlattım buralarda bu işlerle ilgilenen doktorlar yok ne yazıkki.

Bir ay içine hayatım alt üst oldu.durup dururken içimde olumsuz düşünceler başldı.nişanlyıyım.nişanlım ile hiçbir problemim yok herşey gayet yolunda.ve hiçbir sıkıntım yok çok şükür ama ben nedense kendime korkular yaratmaya başladım.mesela bu aralar istanbula gideceğim uçaktan zaten korkuyordum şimdi ise o kadar yolu nasıl gideceğim ya arabaın için sıkılıp çıkmak istersem düşüncesi oluştu bende.atlatamıyorum başaramıyorum bunu atlatmayı.bu durumla ilgili geçenlerde nörologa gittim bana Losiram 10 mg bir ilaç verdi şuanda onu kullanıyorum ama inanın içim rahat değil şuanda.birde çok sıkılırsan kullan diye bir ilaç daha verdi tranko buskas diye onu hiç kullanmadım çünkü daha rahatım sadece bu düşünceden kurtulmak istiyorum.sormak istediğim şeyler var bu ilaçı kullanmaya devam edersem bu korkulardan kurtulacakmıyım…Lütfen bana bu süreçte bu hastalığı atlatmamda yardımcı olun…

şimdiden teşekkürler…

Yorum: sevil
Tarih: 5 Haziran 2008, 23:31

merhaba hocam ben daha öncede belirttiğim şikayetlerim bugünde devam etmekte ve bugün sinirlerimin gerilmesinden dolayı ilk defa yaşadığım birşey oldu ağzım yana kaydı ve titreme oluştu ağzımda ellerim titremeye başladı kontrol edemedim.konuşamadım bunlar birkaç saniye sürdü fakat şuanda ayağımda aksama var sadece eşimle ve ailesinle sorunlarım yok bundan 10 ay önce ani bir ölümle babamı kaybettim kızım 4,5 aylıkken annemin kanser olduğunu öğrendim.ve bana hiç kimse destek olmadı.bunlarda etken olabilir bu durumda ayaktan tedavi mümkünmü?yoksa hastaneye yatmammı?gerek.umarım en kısa zamanda bana cevap verirsiniz.şimdiden teşekür ederim.

Yorum: çiçek
Tarih: 6 Haziran 2008, 11:45

adetlıyken erkek ark tam bı bırlıktelık olmadı camasırımın ustune bosaldı ama ben yıne de korktum 28-29 saat sonra ertesı gunu habı ıctım.hamıle kalma rıskım yoksa kanama olurmu yınede

Yorum: alper
Tarih: 6 Haziran 2008, 12:12

Saygıdeğer okuyucumuz fatma,
Laroxyl çok güzel ve etkin bir antidepresandır. Gerilim tipi başağrılarında da başarılıdır. Yalnız, ağız kuruluğu, terleme, kabızlık, uyku hâli yapabilir. Bu yan etkiler doz ile doğru orantılıdır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 6 Haziran 2008, 12:15

Saygıdeğer okuyucumuz mine,
Cipram bu tür durumlarda etkin bir ilaçtır ancak size dozu yeterli gelmiyor olabilir. Detaylı değerlendirme için bir hekim takibinde olsanız daha uygun olacaktır. Böylelikle tedaviniz en güzel şekline sokulabilecek, kilo ve dikkat gibi sorunlarınız giderilebilecektir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 6 Haziran 2008, 13:22

Saygıdeğer okuyucumuz sevil,
Verdiğiniz bilgiler etraflı bir değerlendirme yapmayı kısıtlasa da sizin ve eşinizin durumu hakkında tahminde bulunmak mümkün gibi görünüyor. Eşinizde muhtemelen bir kişilik bozukluğu söz konusu. Bu yapıdaki kişilerin aile bireylerinin pek çok yönden yıprandığı bir gerçektir. Uzun süreli stres ise yıpranmayı artırmakta ve ruhsal rahatsızlıkların ortaya çıkmasına zemin hazırlamaktadır. Sizde de kaygı (anksiyete) ve çökkünlük (depresyon) rahatsızlıklarına ilişkin bulgular var. Her iki rahatsızlık da ger dönüşü olmayan, ciddi olumsuzluklara sebebiyet verebilir. Bereket, her iki durumda da şikâyetlerde önemli ölçüde azalma sağlanabilmektedir. İçinde bulunduğunuz olumsuzluklar devam etse bile sizin bunlara toleransınız artmış olacaktır. Tedavinizin düzenlenebilmesi için eşinizle birlikte bir psikiyatri hekimine müracaat etmeniz uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 6 Haziran 2008, 13:45

Saygıdeğer okuyucumuz özlem,
şikayetlerinizi değerlendirdiğimde, sizin daha çok anksiyete bozukluğu tarzında bir rahatsızlık içinde olduğunuz izlenimi edindim. Önerilen tedavi uygundur. Düzenli kullanım hâlinde fardasını görmeye başlayacaksınızdır. Tedavinin en az 6 ay sürmesi, belli aralarla hekiminize kontrole gitmeniz gerekmektedir. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 6 Haziran 2008, 14:44

Saygıdeğer okuyucumuz çiçek,
Bahsettiğiniz durum ilgi alanıma girmediğinden sorunuza cevap veremiyorum. Saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: ceyhun akkaya
Tarih: 6 Haziran 2008, 21:44

iyi günler,ben 41 yaşında bir eğitimciyim.Bundan 14 yıl önce karın bölgemde ağrı oluştu ,daha sonraağrı mideme vurdu ve bunun tedavi yoluna gitim.Ancak ağrı geçmedi ve hep kalın bağırsağımda bir ağrı vardı .Ben de hep diğer bölümlere giderek zaman kaybettim .Daha sonra psikiyatriye gittim önce LUSRAL,daha sonra EFEXOR kullandım ancak hiçbir rahatlama görülmedi ama daha sonra SEROXAT başladığımda bu bana iyi geldi bir süre tredavi olduğumu hissettim ,ancak daha dsonra ağrılarım tekrar başladığında ilacı iki katına çıkarttık .Yine ilaç bana iyi geld şu anda ise bir yılı aşkın bir zamandan bu yana ilacı kullanmaktayım .Şimdi sorum şu Acaba ilca devam ettiğimde ne kadar sürede cevap alabilrim ,ya da dozu arttırmam gerekebilir mi ? Teşekkür ederim

Yorum: sevil
Tarih: 6 Haziran 2008, 23:19

hocam
sorularıma cevap verdiğiniz için teşekür ederim.

Yorum: çiğdem
Tarih: 7 Haziran 2008, 14:39

ben bısey sormak ıstıyorum aslında.remeron yanı bu ılacın etkısı kac saat suruyor acaba.

Yorum: çiğdem
Tarih: 7 Haziran 2008, 14:44

hocam gecen hafta ılk kez psıkatrıye gıttım.ve doktor remeronu verdı bırde paxera sımdı sorunum remeronu ıctım ve yattım.sabah tabıkı kafamı kaldıramadım.kac saat suruyokı etkısı hapın.ve beynımde oyle kotu bır vardıkı ogun anlatamam.yanı hapı yarım ıcmeme ragmen boyle olduysam tam ıcsem neolurkı.calısıyorum ve calıstıgım ıcın hapı ıcıp yatıp sabah kalkamamaktan korkuyorum.ne yapmam gerekır sızce.cokta zayıfım ve cok gergınım.tesekkurler sımdıden

Yorum: alper
Tarih: 7 Haziran 2008, 16:27

Saygıdeğer okuyucumuz ceyhun akkaya,
Seroxat isimli ilacın günde iki tane ve bir yılı aşkın bir süredir kullanılması çok uygun olmuş. Dozu şimdilik yeterli gibi görünmektedir. Benim önerim bu dozda iki yılı tamamlamanız, ardından tedaviyi sonlandırma konusunda hekiminizden yardım almanızdır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: tayfun
Tarih: 7 Haziran 2008, 16:33

selam ben 18 yaşimdeyim arkadaşlik kimseylen yapmam ve sadeçe evde oturm ve ailem ara sira benle tartişiyorlar ve bazen kavga bile etiyoruz ne yapmaliyim

Yorum: alper
Tarih: 7 Haziran 2008, 16:39

Saygıdeğer okuyucumuz çiğdem,
Remeron, uyku ve iştah artışı yapan bir ilaçtır. Hekiminiz isabetli bir seçim yapmış. Remeronun dozu artınca uyku etkisi azalır. Böyle bir paradoks etkisi vardır. Benim önerim paxerayı yarım tablet 6 gün kullanın, sonra tam doza çıkın, remeronu tam olarak için. Uyku etkisinin azaldığını göreceksiniz. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 7 Haziran 2008, 16:47

Saygıdeğer okuyucumuz tayfun,
Çok kısıtlı bilgi vermiş olduğunuz için net bir değerlendirme yapmak zor. Bahsettiğiniz şikayetler depresyonda görülebildiği gibi bazı kişilik yapılarında da izlenebilmektedir. Tanının netleştirilebilmesi ve size en uygun çözüm yollarının tanımlanabilmesi için bir psikiyatri hekiminden yardım almanız uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: çiğdem
Tarih: 7 Haziran 2008, 20:04

hocam cevabınız için tesekkur edrım.ıyı calısmalar dılerım.

Yorum: feride
Tarih: 9 Haziran 2008, 15:52

merhaba; benim sorunum sürekli bişeyler düşünür gibi aslında hiçbişey düşünmeyen kafamın içi abuk subuk şeylerle dolu olan mutlu bir evliğim ama ben mutlu değilim sürekli bağıran tersleyen agresif bir insan oldum sinirlediğimde dişlerimi sıkarak konuşurum herşeye tepki gösteririm ne yapabilirim lütfen yardım edin depresyondamıyım acaba

Yorum: alper
Tarih: 10 Haziran 2008, 9:43

Saygıdeğer okuyucumuz feride,
Sinirlilik, ruhsal rahatsızlıklarda olduğu gibi bazı bedensel hastalıklarda da (hipertiroidizm v.b) ortaya çıkabilen bir durumdur. Sizin durumunuzun ruhsal kaynaklı olduğunu kabul edersek sebebi çevresel sorunlar olabilir. Çevresel sorunlara tolerans eşiği düşük insanlarda aşırı sinirlilik ve tepkisellik görülebilmektedir. Antidepresan ilaçlar stres toleransını artırdığı için nisbi bir rahatlama sağlayacaktır. Uzun vadede çözüm ise stres yönetimi tarzında iletişim becerilerinin kazandırılmasına yönelik çalışmalar yapılmasıyla olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: mithat
Tarih: 11 Haziran 2008, 12:26

öncelikle böyle bir site hazırladığınız için teşekkür ederim hocam benim sorum bazen ama şu günlerde sıklıkla karsılaşmaya başladım kendimi son derece boşlukta hissediyorum kimseyle konuşmak istemiyorum karşımdaki kişiye ani olaraksert tepkiler verebiliyorum sürekli olarak
düşüncelere dalıyorum düşündükçe başım şiddetli bir şekilde
ağrımaya başlıyorum o esnada çok agresif olyorum kendimi toplumda uzaklaştırıyorum hep yalnız kalmak istiyorum bazen kendimi bir dağin tepesin de bir mağaraya kapatıp günlerce orada kalmak istiyorum belki bu sekilde içimdeki boşlğu doldura bilirim duygusu yaşyorum bazen daha önce yaşadığım bir olayı hatırladığım zaman kendi kendime konuşmaya başlıyorum 1 2 dakika sonra fark ediyorum kendime saruyorum acaba deliriyormuyum diye benim bu sekilde davaran mamın sebebi daha once yaşadığım mutsuz ve kısa süren bir evlilik ve ayrıldıktan sonraki yaşadığım ve kandırılmış gibi hissettiğim beraberlikmi bunu bir türlü anlayamadım bu olaylardan sonra tamamen hayattan kendimi koparttım kendimde bir güvensizlik hakim oldu ve intikam alma duyguları beslemeye başladım buda beni korkutmaya başladı kndi kendime intikam planları yapıyorum ama sonrada vazgeçiyorum bana bu konuda yardıncı alaçak açıklamalarınızı bekliyorum simdiden teşekkür ederim

Yorum: ayşe
Tarih: 11 Haziran 2008, 17:28

ben ıkı ay bır arkadslıgım oldu ve bı anda bıraktı gıtı oluorum resmen suann kaldıramıorum napabılır akıl verın

Yorum: alper
Tarih: 12 Haziran 2008, 16:04

Saygıdeğer okuyucumuz ayşe,
Bu sitenin “yas nedir” başlıklı sayfasında durumunuzla ilgili detaylı bilgi bulabilirsiniz. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: feyza
Tarih: 14 Haziran 2008, 12:35

7 senedir babam ve abimi aynı sene içerisinde kaybettim o günden beride çok büyük boşluktayım artık nefes dahi alamıyorum etrafıma baktığım zaman sürekli kendimi asılı görüyorum her yerde babam ve abim var hiç kimse destek olmuyor 24 yaşındayım beni kimse anlamıyor,çıkmaz bir sokaktayım durumun içinden çıkmaya çalıştıkça batıyorum defalarca her dr her siteye yazdım ama hiçbiryerden cevap gelmedi lütfen yardım edin önerilerinizi bekliyorum ayakta kalmak için daha fazla nasıl mücadele edebilirim şimdiden teşekkürler.

Yorum: mustafa
Tarih: 14 Haziran 2008, 16:23

iyi günler.sizlere sormak istediğim ben antidepresan ilaç kullanıyorum efexor isimli bu tür ilaçların diğer ilaçlar gibi uzun vadeli kullanımlarında karaciğere veya daha farklı organa zarar vermesi mümkün mü? ilaç kullanmayıda sevmeyen birisiyim bir bilgi verirseniz sevinirim.teşekkürler iyi çalışmalar

Yorum: elif
Tarih: 15 Haziran 2008, 15:14

merhabalar,ben 2 yıl önce nişanlımdan ayrıldım, birbirimizi cok severken ayrıldık.ve o gece ölmek istedim..ama yapmadım ailemden beni acil doktora götürmelerini istedim ve kendime sakinleştirci iğne yaptırdım. o gece o iğne yapılmasaydı suan yasıyor olurmuydum bilmiyorum..takip eden günlerde dünya başıma çökmüş gbiydi..hiç kimse hiçbir olay beni ilgilendirmiyordu,bir bitki ne yapar solunum yapar dimi ben de sadece nefes alıp veriyordum..acillik olduğum o gecenin sabahi hastaneye ve oradan da tavsiye üzerini bir psikoloğa gittim(iyiki tanıdım o insanı) suan fizikte doktora yapıyorum..bu günümü doktoruma borçluyum..ilaç tedavisi oldum ;günlük cipralex 10mgx2 kullandım..6-7 ay akadar kullandım ilaçlarımı ve kendimi öyle hzuzurlu hissediyordum ki ilaçları kafamdan bıraktım (YANLIŞTI!!) (bu dönem içinde kilo alamıyordum ve hergece rüyamda onu görüyorum artık uymak istemiyordum bu ilacıma ek olarak remeron (günlük çeyerk) kullanmaya da başladım ama remeron beni anında bayıltırcasına uyutuyor sabah zor uyanıyordum ve kilo da alamadım) 6 ay ilaçlarımı düzenli olarak kullandığım bu süre sonunda yurtdışına 6 aylık eğitime gitme hakını kazandım..ailemden ilk ayrılışımdı orada tamamen yanlız kaldım kendimle beynim herşeyi istemeden sorgulamaya başladı ve uzakta oldukça nişanlıma olan sevgim daha da büyüdü işte o an ilaçlarımı bırakmakla yanlış yaptığımı anlamıştım..başarım düştü.. ilaçlarımı kullanırken dünyayı öğretseler öğrenirim diyorum zihnim öyle açıktı kii. şuan yurtdışından döneli 3 ay oldu ,önümde bir YETERLİLİK sınavım var ve beynim tamamen doLu üstelik geçmişle gel gitler yaşıyorum…ve nisanlım mayıs 2008 de evlendi..bi akşam tesadüfen girdiğim sayfasında düğün fotoğraflarını gördüm o gece de fenalaştım ve evde yanlızdım ama kendimi frenledim bi krizi tek başıma atlattım..şuan buradan söyleyeceğim tek şey ilaç tedavisinin olmazsa olmaz olduğu, benim 2 yıl kuallanmam gerekirken kestim ve pişmanım üstelik yurtdışı dönüşümde doktorumun başka üniversiteye geçtiğini öğrendim..şuan bu haldeyim..doktoruma acil ihtiyacım var..bi taraftan eylülde gireceğim yetrliliğe çok çalışmam lazım ama çalıştıklarım aklımda kalmıyor.. sanki beynim tamamen dolu şırıngayla bilgileri yüklüyorum beynim ise geri fışkırtıyor adeta.. bana yardım edrmisiniz ne yapmalıyım..

Yorum: berna
Tarih: 16 Haziran 2008, 12:09

acaba paxera ilacının yan etkileri nelerdir acil öğrenebilirmiyim

Yorum: alper
Tarih: 16 Haziran 2008, 12:49

Saygıdeğer okuyucumuz mithat,
Uzun süreli stres ise yıpranmayı artırmakta ve ruhsal rahatsızlıkların ortaya çıkmasına zemin hazırlamaktadır. Sizde de kaygı (anksiyete) ve çökkünlük (depresyon) rahatsızlıklarına ilişkin bulgular var. Her iki rahatsızlık da geri dönüşü olmayan, ciddi olumsuzluklara sebebiyet verebilir. Bereket, her iki durumda da şikâyetlerde önemli ölçüde azalma sağlanabilmektedir. İçinde bulunduğunuz olumsuzluklar devam etse bile sizin bunlara toleransınız artmış olacaktır. Tedavinizin düzenlenebilmesi için bir psikiyatri hekimine müracaat etmeniz uygun olacaktır.
Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 16 Haziran 2008, 12:53

Saygıdeğer okuyucumuz feyza,
Verdiğiniz bilgilerden yola çıkarak sizin durumunuz hakkında şöyle bir değerlendirme yapmak mümkün görünüyor. Yaşadığınız şey, uzamış yas sürecidir. Muhtemelen de depresyona dönüşmüştür. Bu konu ile ilgili olarak bu sitenin “yas nedir” başlığı altında yeterli bilgi bulabilirsiniz. Depresyona dönüşmüş komplike yas süreçlerinden çıkmak için mutlaka hekim yardımı ve tedavi gerekecektir. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 16 Haziran 2008, 12:56

Saygıdeğer okuyucumuz mustafa,
Efexor isimli ilacın uzun süre kullanımında bir organa zarar verdiğine ilişkin herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. ancak bazan bireysel farklılıklar nedeni ile karaciğerde enzim yüksekliklerine sebep olabilir. Bu durum ise karaciğerden atılan her ilaç için geçerlidir aslında. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 16 Haziran 2008, 13:01

Saygıdeğer okuyucumuz elif,
Yazdıklarınızdan oldukça sıkıntılı olduğunuz anlaşılıyor. Böylesi zor dönemlerde ilaç tedavileri mucizevi sonuçlar ortaya çıkarıyor. Ama sürecin hekim denetiminde yürütülmesi gerekiyor. Doz ayarlaması ve tedaviyi sonlandırma işlemlerinde hekim uyarıları sürecin sorunsuz atlatılmasını sağlayacaktır. Eylülde yapılacak sınavınız öncesinde tedavi ile epeyce toparlanabilirsiniz. Yeterli zaman var. Tedavinizin düzenlenmesi için bir psikiyatri hekiminden yardım almanız uygun olacaktır. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 16 Haziran 2008, 13:03

Saygıdeğer okuyucumuz berna,
Bahsettiğiniz ilacın en sık görülen yan etkileri; tedavinin ilk günlerinde iştahsızlık, bulantı ve esnemedir. Tedavi süreci boyunca cinsel isteksizlik yapabilir. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: Haluk ÖLMEZ
Tarih: 16 Haziran 2008, 15:42

Böyle bir site hazırladığınız için size önce çok teşekkür ederim. Ben 44 yaşında bir erkeğim. Bundan yaklaşık 1 yıl kadar öne “Depresif Bozukluk” tanısıyla emekli oldum. Şu anda rahatsızlığıklarım daha da artakarak devam etmekte. Hiç iyileşme olması. Sorunlarım; sabah yataktan kalkar kalkmaz beni boğacak derecede göğsümde sıkıntı ile kalkıyorum. Yüzümü bile yıkayamıyorum. Biraz kahvaltı yaptıktan sonra hemen xanax (0,5 mg.) ve stablondan 1 ad. alıyorum. Ancak ondan sonra sakinleşebiliyorum. İçimde korkunç bir sıkıntı, heyecan korku o kadar fazla ki nefes nefeseyim. Bu her zaman böyle. Gece saat 4 ve 5 lere kadar uyayamıyorum. Çok huzursuzum. Hiç dışarı çıkamıyorum. Esasen İZMİR’liyim. 3 ay kadar oldu ANTALYA’ya taşındık. Burda daha beter oldum. O kadar huzursuzluğum arttı ki anlatamam. Hiç arkadaşım yok. Derdimi dinleyecek hiç kimsem yok. Bir an diyorum ki tekrar İZMİR’e ev kiralayıp döneyim diyorum. Hiç olmazsa bütün çevreyi tanıyorum. Sıkıntılarım/sorunlarım arasında; kişileri tanıyamama, kendini ifade edememe, olaylara cisimlere başka adlar verme, mesela; televizyonu bilgisayar deme, klimaya şofben deme gibi. İmkanı yok karşımdaki cismin tam ismini söyleyemiyorum. O kadar sinirliyim ki bir boğa gibiyim. Dışarı çıkınca yerler yabancı olunca 44 senelik şehrimi göremeyince daha fenalaşıyorum. Ne yapacağım? İZMİR’deki Ege Üniversitesi ve 9 Eylül Üniversitesi’ndeki doktorlar yatmanız lazım hastalığınız çok ilerlemiş dediler. Halen günde 1 mg. Xanax (Öğle 0,5, akşam 0,5 mg.) 3 ad. Stablon kullanıyorum. Bunlar beni biraz sakinleştiriyorlar. Yani çok mutsuz ve huzursuzum. Eğer intihar etmek haram olmasa, dini inancım olmasa intiharı bile düşünüyorum. Şu anda bu yazıyı size ilaçlarımı aldığım için yazabiliyorum. Yoksa yazamam. Bir heyecan, sıkıntı evin içinde bağıra bağıra konuşuyorum. Sıkıntımdan farkında değilim, bağırıyormuşum. Durumu sizlere biraz anlatmaya çalıştım. Yardımlarımız için çok teşekkür eder, görevinizde başarılar dilerim.

Yorum: reyhan
Tarih: 17 Haziran 2008, 13:26

sevgili hoçam bendebrasyon hastasıyım iki senedir sitoplon kullanıyorumhiç bir faydasını ğürmedim
solyan gaburğamın alt kısmında sürekli bir ağrım var geçmiyor birtürlü neden açaba doktoragidiyorum sitrestendiyor beni bu ağrı bınaltıyor neyapmamlazım
teşekkürler

Yorum: reyhan
Tarih: 17 Haziran 2008, 21:56

hoçam yemek yiyorum midem şişiyor antidebrasif kullanıyorum ondanmı birde solyanda devamlı agrım var doktorum sitres mideme vuruyordedi amağeçmiyor birtürlü bülandım teşekürler

Yorum: feyza
Tarih: 18 Haziran 2008, 13:59

merhabalar öncelikle yardımınız için çok teşekkür ederim uzun zamandır kendimi ilkkez mutlu huzurlu hissediyorum ama buna rağmen hala içimde bir korku,panik var.bana tavsiye edebileceğiniz bir ilaç var mı ama ben aynı zamanda 17 senedir epilepsi hastasıyım kullanmakta olduğum ilaçlar var yinede ilaç kullanabilirmiyim sorumu cevapladığınız için çok teşekkür ederim cevap geliceği konusunda umudum yoktu çok sevindim tekrar çok teşekkür ediyorum.

Yorum: ardun
Tarih: 18 Haziran 2008, 14:46

mbr sevgili hocam benım sorunum artık hayat bana cok saçma geliyo hayatımdan hiç zevk almıyorum insanların konuşması bile bana cok saçma geliyo daha doğrusu nıye yaşadığımı bile bilmıyorum brde takıntı hastalığı başladı cok kötü durumdayım depresyon tedavisi görüyorum ama bi faydasını görmüyorum lütefen bna bu konuda yardım olurmusunus bitde acaba burumda hangi antıdepresan hapları faydalı olur teşekkürler…

Yorum: elif
Tarih: 18 Haziran 2008, 23:08

Değerli hocam sizi öncelikle yürekten kutluyorum..sitenizi major depresyonu araştırırken tesadüfen bulmuştum umutsuz bir şekilde yazmıştım..ama o gunden bu yana her gün girer oldum sitenize, gördüğüm şu ki gerçekten insanlara değer veriyorsunuz ve ilgileniyorsunuz..
yazıma cevap verme nezaketiniz için ayrıca teşekkür ediyorum. şuan bir psikiyatri hekime gitmek için uygun zamanı bulmaya çalışıyorum..ama aslında beni bekleyen umutsuz durumu da biliyorum tıp fakültesine bakınabiliyorum ama randevuyu 2-3 ay sonraya veriyorlar suan özel bakınma durumum da yok..inşallah bir çıkış bulurum.. zaman geçtikçe daha huzursuz daha mutsuz daha sulu gözlü olmaya başladım..
tekrar ilginize teşekkür ederim..
meslek hayatınızda başarılar dilerim..
bu siteye yazan bir nebze de olsun umut çıkış arayan tüm kardeşlerime acil şifalar diliyorum..hiçbişey için pes etmeyin zerre umut olsa da çabalayın o umudu büyütmek için,bu hastalık ne yaş ne ırk ne cins ne de eğitim tanımıyor..
hayata sarılalım ki o da bize sarılsın..
saygılarımla..
ELİF

Yorum: fatih
Tarih: 18 Haziran 2008, 23:12

2 yıldır deliler gibi seviyorduk halada seviyoruz birbirimizi ama ayrılık istedi benden onunla son buluşamızda ben giderken ağlamaya başladı ayrılalım kelimesini duyduğumdan beri hiç birşey yiyemiyorum uyuyamıyorum ruh gibi dolaşıyorum bıraksalar sıkcam kafama kurtulcam ama olmuyor bırakmıyorlar 5 dakika yalnız bırakmıyorlar sankş öleceğim duvarlar üstüme geliyor kalbim ağrıyor konuşamıyorum kimseyle konuşabildiğim kişilerdende kendine zarar verme sakın ve takma kelimelerinden başka birşey duymuyorum sığmıyor sanki ruhum bedenime artık çok kötüyüm bana bir yol gösterin napcam ben eğer sizde kendine zarar verme unutmaya çalış ve takma kafana diyecekseniz hiç cevap vermeyin bana …

Yorum: elif
Tarih: 18 Haziran 2008, 23:31

hocam iyi gunler 4 ay once annemin sıkıntıları var diye tanıdık arkadasım psikiyatrist olan arkadasıma danıstım ve anneme buspon ve paxsil adlı ilaç verdi o gun ne oldu ise oldu annemde astım da vardı ve o gun gece sabaha kadar yandı 1 hafta surdu yaklasık sonra uzman yardımı almak için prof. bir psikiyatriste goturduk o fazla bir sey yok dedi ama yine de stablon adlı ilaç vardi 20 gun 2 ser adet kullandı ve kestik suan annem 3 ay da 8 kilo verdi ve sıkıntıları daha da arttı basında yanmalar oldugunu soyluyor sabahları zorla uyanıyor agzının içi gercekten te bembeyaz istah kaybı sıkıntı isteksizlik hat safhada canı hiçbirsey yapmak istemiyor yemek yapmak dahil ama dısarı cıkıyor geziyor ilaçlara karsı asırı duyarlı ilaç diye bonibon versek yanıyorum diyerek kalkıyor surekli beyninde yanma oldugunu dusunuyor ama yapılan tetkiklerde jhiçbir bulguya rastlanmıyor tekrar kan tahlili yaptırdık b12 eksikliği cıktı dodex adlı igneden iki adet yaptırdık ve suan o iğneden dolayı bile cayır cayor yandıgını soyluyor kısacası asırı yanmalar var psikolojik ve ya değil psikiyatristlerden cok korkuyor içinde bir korku olusmus ve ilaç kulandıgı ilaçları agzımıza aldıgımızda aglıyor hemen kacıyor vücut hiçbir ilacı kabul etmiyor kendi de farkında bunu ama bir turlu ilaç ve doktor tedavisi istemiyor sizin öneriniz nedir.

Yorum: ceyhun akkaya
Tarih: 18 Haziran 2008, 23:59

daha önce yazmıştım ,ama şunu merak ediyorum ; kalın bağırsak ile depresyonoun ilgisi nedir ve ağrıya ne neden olmaktadır? teşekkür ederim.

Yorum: MERAL
Tarih: 19 Haziran 2008, 22:45

ÇOK KÖTÜYÜM.BOĞULUYORUM.ÖLMEK ÖLMEK SADECE ÖLMEK İSTİYORUM.ARTIK İYİLEŞMEK FALANDA İSTEMİYORUM.HAYAT YOK ARTIK BENİM İÇİN.BEN YAŞAMAYI BECEREMEDİM.OLMUYO HİÇBİŞEY DÜZELMİYO.BEN ARTIK SİZDEN DAHA ÖNCEKİ MAİLLERİMDE OLDUĞU GİBİ YARDIM FALAN İSTEMİYORUM.SADECE KISA YOLDAN BENİ DİREK GÖMECEK BİR İLAÇ İSMİ İSTİYORUM.HEPSİ BU…

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 14:31

SAYGIDEĞER OKUYUCULARIMIZ,
BİR KAÇ GÜNDÜR AŞIRI İŞ YOĞUNLUĞUM NEDENİ İLE SORULARINIZA CEVAP VEREMEDİM. BUGÜN YANITLAMAYA ÇALIŞACAĞIM. ANLAYIŞINIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDER SAYGILAR SUNARIM. DR. ALPER EVRENSEL

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 15:52

Saygıdeğer okuyucumuz haluk ölmez,
Durumunuzu detaylı biçimde tanımlamışsınız. Anlattığınız şikayetlerin içinde depresif unsurlar olduğu gibi kaygı (anksiyete) ile ilişkili unsurlar da bulunuyor. Stablon güzel birilaç olmakla birlikte bazan şikayetleri o kadar fazla oluyor ki ilacın gücü yetmiyor. İkili, bazan üçlü antidepresan ilaç tedavileri düzenlemek gerekiyor. Bunların yapılabilmesi için ise hekim takibinde olmanız uygun olacaktır. Bu rahatsızlık güçlü bir tedaviile denetim altına alınabilir. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 15:58

Saygıdeğer okuyucumuz reyhan,
Şikayetlerinizin denetim altına alınmasında mevcut tedaviniz yetmiyor gibi görünüyor. Eğer bir ağrının altında bedensel bir sebep yok ise ruhsal kaynaklı olma olasılığı vardır. Bu durumda tedavinizin gözden geçirilmesi uygun olacaktır. Psikiyatri hekiminize müracaat etmeniz hâlinde gerekli düzenleme yapılacaktır. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 16:03

Saygıdeğer okuyucumuz feyza,
Epilepsi hastalarında ortaya çıkan depresyonun tedavisi vardır. Ancak antiepileptik ilaçlarla birlikte kullanılacak ilacın özenle seçilmesi gerekir. Bunun için kapsamlı bir muayeneye ihtiyaç olacaktır. Buradan size bir ilaç ismi önermem etik ve bilimsel olmayacaktır. O nedenle bir psikiyatri hekimine müracaat ederseniz size en uygun tedavi düzenlenecektir. Sonrasında kısa süre içinde toparlandığınızı göreceksiniz. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 18:43

Saygıdeğer okuyucumuz ardun,
İçinde bulunduğunuz durumun denetim altına alınmasında mevcut ilaç tedaviniz yetmiyor gibi görünüyor. Buradan size bir ilaç ismi önermem etik ve bilimsel olmayacaktır. O nedenle bir psikiyatri hekimine müracaat ederseniz size en uygun tedavi düzenlenecektir. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 18:47

Saygıdeğer okuyucumuz elif,
Değerli yorumunuz ve güzel sözleriniz için çok teşekkür ediyorum. Böyle bir platformdan bir nebze olsun yardım edebiliyorsam kendimi mutlu sayacağım. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 18:49

Saygıdeğer okuyucumuz fatih,
İçinde bulunduğunuz durumun tıbbi adı “yas”dır. Çok değer verdiğiniz bir ilişkinin bitiminin yasını tutuyorsunuz. Bu sitenin “yas nedir” başlıklı sayfazında durumunuzla ilgili detaylı bilgi bulabilirsiniz. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 18:54

Saygıdeğer okuyucumuz elif,
Annenizin durumu ile ilgili değerlendirmelerim şöyle. Paxil isimli ilaç eğer yarım doz ile başlanmaz ise bu tarz yan etkiler yapabiliyor. Tolere etmesi güç bir ilaç. Stablon güzel bir ilaç olup etkisinin hissedilir hale gelmesi için 3-4 hafta geçmesi gerekir, sonrasında da düzenli kullanılmalıdır. Annenizin ilaçlara aşırı duyarlılığı da olyor olabilir. Bu yanma hâllerinin bir nebze gerilemesi ve hekime müracaatı öncesinde bir miktar durulması için bitkisel bir ilaç önerebilirim. “Valerian” adındaki bu ilacı eczanelerde bulabilirsiniz. Günde 3 defa verdiğinizde çok rahatladığını göreceksiniz. Sonrasında güçlü bir tedavi ile tümüyle iyileşebilmesi için bir psikiyatri hekimine bir kez daha müracaatı uygun olacaktır. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 21 Haziran 2008, 18:59

Saygıdeğer okuyucumuz meral,
Ağır bir depresyon içinde olduğunuz ve hiçbirşeye tahammül edemediğiniz anlaşılıyor. Ancak şunu bilmenizi isterim ki depresyon tedavi edilebilir bir hastalıktır. Yeterli sabır gösterilir ise çok yüz güldürücü sonuçlar alınacaktır. Ölüp kurtulma şeklindeki çözüm öneriniz tüm dertlerden kısa yoldan kurtulmak olacaktır. Bunun uygun bir çözüm yolu olduğu söylenemez. Daha uzun konuşmak ve yardım almak isterseniz telefonum: 0216 418 15 00 Unutmayınız ki iyi bir tedavi ile bütün sıkıntılar geride kalabilir. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: reyhan
Tarih: 21 Haziran 2008, 20:00

yorumu çevap verdiyiniz için çok çok teşekkür ediyorum
hoçam ben 40 yaşinda bir bayanım ikitane evladım var ben bu debrasyon hastalığını 25 senedir çekiyorum zamanzaman iyi oluyorum benim sadeçe dedimya ünçeki yorumumda ben yemekyerken daha midem şişiyor ve sol g öüs altında arım oluyor ve sanki oram fokurduyor çok ğaz çıkarıyorum ağzımdan ,sitaplon kullanıyorum bir arada tıran puskas kullandım şu an sadeçe sitoplonu kullanıyorum şuansa doktoruma ğidemedim çünkü sosyal güvençem yok ,durumum zayıf yardımçı olursanız sevinirim,

Yorum: busra
Tarih: 21 Haziran 2008, 20:51

iyi günler son 1 aydır ruhsal durumumda muhteşem bir çöküş var kendimi herşeyden soyutladım müzik tarzım gittikçe duygusallaşıyor ve gözümde tek bir kişi oldukça değer kazanıyor ve yaptığı her hata beni çok derinden etkiliyor intihar etmeyi bile düşündüm bu şehri insanları terketmek istiyorum

Yorum: MERAL
Tarih: 22 Haziran 2008, 1:12

BENİ UNUTTUĞUNUZU DÜŞÜNMÜŞTÜM.UNUTMADIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.GERÇEKTEN BİR İNSANIN BAŞINA GELEBİLECEK TÜM FELAKETLER BENİM BAŞIMA NE YAZIK Kİ GELDİ.YAŞANILAN KÖTÜ GÜNLERİN İZLERİNİ ÜZERİMDEN ATAMIYORUM.ÇOK KÖTÜ GÜNLER GEÇİRİYORUM WE SANIRIM HEP BÖYLE OLACAK.ÖLÜP KURTULMAK İSTİYORUM BU LANET HAYATTAN.AMA NE YAZIK Kİ TOPRAĞIN ALTINA GİRME KORKUSU BENİ BU FİKRİMDEN CAYDIRIYOR.YOKSA ÇOKTAN ÖLMÜŞTÜM.ZATEN BENİ NE KAYBEDEN ÜZÜLÜR NE BULAN SEWİNİR.EFEXOR 300 ALIYORUM DÜZELEMİYORUM.2 GÜNDE BİR ACİLLİK OLUYORUM.İĞNELERLE SAKİNLEŞMEKTEN BIKTIM ARTIK.DEDİM YA BU HAYAT BANA GÜLMEDİ.SİZİ İLK FIRSATTA ARICAM.YAŞADIĞIM İLDEKİ DOKTORLARIN YAPAMADIĞINI İNŞALLAH SİZ YAPAR WE BENİ HAYATA DÖNDÜRÜRSÜNÜZ.İLK İŞİM PAZARTESİ GÜNÜ SİZİ ARAMAK OLCAK.NE DİYİM YA…ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM.

Yorum: reyhan
Tarih: 22 Haziran 2008, 13:16

sevğili hoçam dünde yazmıştım ama kendimi birtürlü ifade edemiyorum soraçaklarım sonradan aklıma geliyor ve dokturada ğidin çe rahat ifade edemiyorum çünçü aynı şeyleri tekrar tekrar anlatıyorum vede utanır oldum hoçam ben şu an sitaplon kullanıyorum solyanda agrım var bu agrı çarpıntı yapıyor kasılarak arıyor zaman zaman oram fokurduyor sanki ğeçe yatıyorum ağrıyla sabah uyandığımda hemen devreye geçıyorağrım solyandakı ağrım halsizlik yapıyor güçsüzüm çabuk yoruluyorum yol yürümek yaramıyor,yoruluyorum çabik sinirlenen biriyim sinirlenin çe solyanımın ağrısı çogalıyor bana yardım çı olurmusun yok sa hapın etkisimi az sitaplon ğeçeleri birtane alıyorum bana halsizlik yapıyor ne olur yardım çı olun oh be rahat ça derdimi ifade ede bildim teşekkürler

Yorum: busra
Tarih: 22 Haziran 2008, 16:25

hocam nolur yorumlayın beklemekten öldüm sizce destek almalımıyım

Yorum: alper
Tarih: 22 Haziran 2008, 16:59

Saygıdeğer okuyucumuz busra,
Verdiğiniz bilgiler net değerlendirme yapmayı zorlaştırsa da yardım almanızın uygun olacağını düşünüyorum. Böyle durumlarda sonradan pişman olunacak çok büyük hatalar yapılabilir. vakit kaybetmeden bir psikiyatri hekimine müracaatınız uygun olacaktır.
Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 22 Haziran 2008, 17:01

Saygıdeğer okuyucumuz reyhan,
Stablon çok güzel bir ilaç olmakla birlikte sizin durumunuz için yetersiz kalıyor olabilir. İlaç değişikliği ve uygun dozun ayarlanmasından sonra bedensel yakınmalarınız giderilebilir. Maddi durumunuz uygun olmasa bile devlet hastanelerinden yardım alabilirsiniz. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: ilyas
Tarih: 23 Haziran 2008, 0:52

hocam be 20 yasinda maddi durumu iyi olmayan ve tersanelerde calisan bir kaynakciyim bundan 9 ay once 3 ayin 1 ayini gece gunduz hic istemeden ve sevmedigim bir yerde calistim ama eve gelirken bir anda ellerim yamuldu karnim iceri cekildi hastaneye kaldirildim coktan beri depresyondaymism citoles 20 mg kulaniyordum cok rahatsiz ettiginden once 10 sora 5 mg dusurdum simdi aslan gibiyim 3 gunde bi 5 mg aliyorm ama 3 gunu gectimi rahatsizlaniom sizce bu birakma yontemi dogrumu?bianda asiri sinirlniyrm neden?

Yorum: demet
Tarih: 23 Haziran 2008, 15:07

Saygıdeğer hocam alper bey ben eşimle iletişim sorunları yaşıyorum çok zor günler geçirdik her şeyin üstesinden geldik ama iletişim sorunumuzu çözemedik 5 yıllık evliyiz eşim normalde aşırı iyi bir insan benide sevdiğini düşünüyorum fakat sinirlenince onu tanıyamıyorum kendimi kötü hissetmem için ne gerekirse yapıyor birlikte destek alalım diyorum kabul etmiyor eşimin aileside yardım alması gerektiğini düşünüyor ama nasıl ikna edeceğimi bilmiyorum
sinirlenince sakinleşinceye kadar sürekli hakaret edip bağırıyor seni öldüreceğim diyor beni kesinlikle konuşturmuyor rahatlayınca gülmeye bana yaklaşmaya çalışıyor sanki hiç yaşanmamış gibi ama ben hemen normal olamıyorum çünkü hazmedemiyorum ve ben ona içimdekileri söyleyemiyorum kinleniyorum eğer neye sinirleneceği belli olsa kolay ama bazen kesin çok kızacak dediğimiz birşeye gülüp geçiyor bazende hiç sorun yokken her hangi bir şeyden gözü dönüyor bana iki kişiyle evliymişimgibi hissettiriyor ankara sincanda oturuyoruz doğrudan doktora gitmeyi kabul etmediği için aileyle ilgili yardım alabileceğimiz yerler varmı bilmiyorum bir oğlumuz var 4 yaşında oda çok kötü etkileniyor o sinir krizi geçirirken oğluma sar
ılıp teselli oluyorum oda olmasa sanırım dayanamazdım bize yardımcı olursanız sevinirim gidebileceğimiz yerler hakkında çok teşekkür ederm sitenizi ilk bugün gördüm allah kolaylık versin herkese yardımcı oluyorsunuz cevabınızı bekliyorum saygılar

Yorum: alper
Tarih: 23 Haziran 2008, 19:53

Saygıdeğer okuyucumuz ilyas,
Bu şekilde yavaş yavaş doz azaltarak ilaç bırakma yönteminiz uygun. İlaç bırakma dönemlerinde hafif sinirlilik olabilir. Ancak geçecektir. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 23 Haziran 2008, 20:11

Saygıdeğer okuyucumuz demet,
Verdiğiniz bilgiler çerçevesinde düşünüldüğünde, eşinizin bir kişilik bozukluğu olduğu izlenimi edindim. Kişilik bozukluklarında ortaya çıkan sorunların giderilmesi için yapılabilecek pek çok şey vardır. Yalnız en önemli engel; bu yapıdaki kişilerin hekime ve tedaviye yaklaşmamalarıdır. O nedenle öncelikle siz kendiniz için müracaat ediniz. Ardından da eşinizin müracaatı için telkinde bulununuz. Ankara’da üniversite hastanelerinin psikiyatri servislerinden yardım alabilirsiniz. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: reyhan
Tarih: 23 Haziran 2008, 21:40

alper bey yanıt larınız için çok teşekkür ederim reyhan

Yorum: elif
Tarih: 24 Haziran 2008, 0:15

merhabalar herkese benim gibi sürekli bu sayfaya girip insanların da derdi var tek dertli ben değilim diyen tüm herkese ve değerli hocam Alper beye selamlar…

hergeçen gün hepiniz gibi omuzlarım çöküyor ben inat ettikçe hayata günden günde dibe gidiyor gibi ruhum.. ama yinede çırpınıyorum.. yazılanlar dışında hepimizin yazamadıkları da vardır.. bazen insanlar kendileri içn yaşamazlar başkaları hayatını ona adadığı için ayakta durmak zorunda oldukları için yaşarlar.. tıpkı ben gibi yaşamaya gücüm yok bunu kendime bile itiraf edemiyorum edersem ilerisinden korkuyorum..kardeşim yıllarönce intihar etti onu acile ellerimizle yetiştirdik (şükürler olsun kurtuldu) bu acıyı biliyorum annemi babamı düşünüyorum onların çırpınışalrını nereede diye umutla arayışlarını görüyorum gözlerimi her kapattığımda o ana aklıma geliyor ağlıyorum içim hala acıyor cok acıyor..ben okumuş biriyim nükleer fizik de doktora yaıpıyorum çoğu insanın yerimde olmak istediği bir yerdeyim ama bu hastalık öyle bir şey ki mantık kalmıyor bazen kendimle bile yanlız kalmak istemiyorum korkuyorum kaçıyorum düşüncelerden.. burada hergün giriyorum sizler gibi tüm yazılanları ben de okuyorum.. gördüğüm çoğu kişi ölmekten bahsediyor..bu nasıl bir acııdır bilemezsiniz bu acıyı hiç kimsenin ailesine onu sevenlerine (sevgisini gösteremeyen insanlar vardır bu onların sevmediği anlamına gelmez, sevilmeyen insan yoktur, parmağı kesilince acımadı diyen var mı???) kimsenin bu acıyı yaşatmaya HAKKI yok bilin.. geride bırakacaklarınızı bir düşünün her defasında ..ben hep bunu düşünüyorum bir de inançlı biri olmam beni yaklaştırmıyor o eyleme..unutmayın ölmek kurtuluş değildir orada daha ağır bir hesap bekliyor olacak ki buarayı taşıyamıyorsak oraya ne cesaretle gidebileceğiz ki..ben hep bunların muhakemesini yapıyorum ve bu dünya imtihan dünyası herkesin sınavı farklı farklı
önemli olan SABIR gösterebilmek. benim abimle annelerimiz ayrı yani abimin annesi abim bebekken intihar etmiş ölmüş abime 3 yaşına kadar babam bakmış..daha sonra annemle evlenmiş önce ben sonra kardeşim doğmuş..annem melektir bizi hiç ayırım yapmadı babam da elinden geldiğince ama abim onun için hep önde geldi bana hep abim okursa okutacağını söylerdi ve abim okumadı ama ben çırpındım .. 20 li yaşlara kadar geceleri aile kavgasıyla uyanırdık.. bu insanların psikolojilerini bir düşünün bu ortamda yetişen bir çocuğum ben . yıllarca hayatımı kurtarıcam diye çırpındım 10 yılımı verdim üniversiteye ama hala işssizim,aşık oldum çok sevdim severek ayrıldım üstelik kendimi kullanılıp bir kenara atılmış mendil parçası gibi görüyorum ve o insan zamanında beni deli gibi seven insan “sensiz yaşayamam” diyen o insan 2 yıl sonra evlendi, şimdi o insanı heran eşiyle görücem acısıyla yaşıyorum onu her gördüğümde dünya başıma çöküyor bir taraftan kardeşim alkolik oldu geceleri geç geliyor nerde ne oldu yine mi intihar mesajı atacak korkusuyla vücudumda titremeler başlıyor her telefonuma gelen mesaj sesinde.. abimle küsüz şimdi, yıllarca ne acıları paylaştığımız abimin umrunda bile değiliz hiç arayıp sormuyor sevdiğimden ayrıldım bir gün bile “kardeşim nasılsın bir sıkıntın var mı” demedi bana!! kardeşime hiç destek olmuyor..annem babam hasta!! içim dışım paramparça tek kelimeyle!! PARAMPARÇA ama pes etmiyorum.. bu acıların yaşandığı bir ailede yaşıyorum..yaşama savaşı veriyorum aileme kardeşime umut olmak için yırtınıyorum biliyorum ki ben olmazsam onlar da hiç olmıyacak..gözyaşım içime akıyor hep..bazen başkaları için yaşarız .. yaşama amacınız hiç kalmadıysa lütfen başkaları için yaaşayın lütfen kısa yolu seçmeyin karanlıkta ışık görmeye çalışın lütfen .. psikolojide bir amblem (kitaplarda gördüğüm tam olarak bilmiyorum) vardır her siyahta bir beyaz her beyazda bir siyah vardır.. biz siyahta beyazı görmeye çalışalım lütfen.. sorunları çözmekten tedavi olmaktan lütfen kaçmayın ..hayata sarılalım ki o da bize sarılsın.. iki günlük dünyayı cennete çevirmek de cehenneme çevirmek de elimiz de inanın sadece baktığımız yönü doğru seçelim..

bir şiiirm geçti elime şuan yıllar öncesinden yazıp çıktısını almışım paylaşmak istedim hepinizle..

MUTLULUĞUN RESMİ
ben istemedim ki bu dünyaya gelmeyi
kimse de bana sormadı zaten
umutlarım vardı küçük bembeyaz
çok şey istemezdim hiçbir zaman
azıcık mutluluk yanında azıcık da sevgi
içimde hiç büyümeyen bir çocuk vardı
kirlenmemiş, saf, temiz
tek güzel şeyde oydu galiba
hep ellerimi uzattım sevgiyle
ama hep BOŞLUKTA kaldı
utandım o zaman kendimden
boşukta kalan ellerim işe yaradı
kapattım yüzümü kimse kimse TANIMADI
AĞLADIM AĞLADIM ve AĞLADIM
oysa çok şey istemezdim hiçbir zaman
Azıcık mutluluk azıcık da sevgi
geriye dönüp baktım bir an
ve yine utandım kendimden
hayatım bir tren gibi geçti gözümün önünden
ve ben saatlerce düşündüm
ama yine de çizemedim geride kalan bir mutluluk tablosu
diyemedim vuslat ikinci bahara
AĞLADIM AĞLADIM ve yine AĞLADIM
çünkü vuslat yoktu, İÇİMDEKİ ÇOCUKTA ÖLMÜŞTÜ ZATEN
OLSUN !! HAYATIMDA İLK DEFA BİR ŞEY BECERDİM
Birşeyleri sakladım içimde taa şuramda
çığlıklarla bağırdığım ama kimsenin duymadığı
gözlerine soktuğum ama kimsenin göremediği
anlattığım ama kimsenin anlamadığı
kimsenin çalmadığı ve çalamıyacağı
RUHUM KALDI İÇİMDE taa şuramda
YIKIK DÖKÜK DE OLSA UMUTLARIM KALDI
YEMİN EDERİM Kİ
BİR GÜN BEN DE RESİM ÇİZECEĞİM
HEM DE ARDIMA BAKIP MUTLULUĞUN TABLOSUNU
VUSLAT İKİNCİ BAHARADEK BEKLEYECEĞİM
VE BİRGÜN BENİM GONCALRIM DA GÜL OLACAK
BANA HAYATI MUTLULUĞU MÜJDELEYECEK
İŞTE O ZAMAN BEN
DÜNYAYA HAYKIRARAK
İYİKİ DOĞDUM!!!! DİYECEĞİM
İNSANLARIN, BENİ ÜZEN, EZEN, ÇİZEN, KIRAN İNSANLARIN İNADINA…
İNADINA MUTLUYUM!!
SONUNDA BAKIN BEN DE BECERDİM DİYECEĞİM
YEMİN EDERİM Kİ
MUTLULUĞUN RESMİNİ ÇİZECEĞİM..
elif (her hakkı saklıdır.)
ağlayan gözlerin gülmeye başlaması umuduyla herkese acil şifalar diliyorum..
saygısızlık ettiğimi düşünenler varsa hepinizden özür diliyorum “ölmek istiyorum” kelimelerine daha fazla sessiz kalamadım özür dilerim.
Saygılarımla..
ELİF (fizikçi olan)

Yorum: Erkan
Tarih: 24 Haziran 2008, 12:36

selam dr. alper bey…
2 yıl önce başlayan depresyonu yeni yeni atıyorum üstümden sadece kalbimde agrılar oluşuyor bunun nedeni ne olabilir sizce ayrıca sıkıntı basıyor agırlaşıyorum bunun dışında geride kalan şeyleri silmeyi başardım zeprex ve tranko buskas ve zanax paxil gibi ilaçlar kullandım içimden gelen sesler beni intar etmeme sevk etti ama ben aldırış etmedim bu bir mesela arabayla giderken 120km hızla giden bir araçta atlama v.s gibi duygular gelip geçiyordu içimden. şu anda sadece kalbimde agrılar gelip gidiyor bunun halen depresyonla bir etkisi varmı sizce açıklarsanız sevinirim alper bey… iyi çalışmalar saygılar….

Yorum: MERAL
Tarih: 24 Haziran 2008, 17:10

MERHABALAR BU MAİLİM BENİM GİBİ ALPER BEYLE İLETİŞİM KURANLARA…ÖZELLİKLEDE ELİF FİZİKÇİ ELİF ÖZELLİKLE SANA…
YAZDIKLARINI BİR ÇIRPIDA OKUDUM.TABİKİ DİĞER ARKADAŞLARIMIN MAİLLERİNİDE OKUYORUM.BAZEN AĞLIYORUM.BENİM DURUMUMDA OLAN ÇOK İNSAN WAR.SENDE BUNLARDAN BİRİSİN BENİM İÇİN.BİRAZDA OLSA HAYATLARIMIZ BENZİYOR.BENDE BABAMIN İKİNCİ EŞİNDEN OLAN KIZIYIM.BİRİNCİ EŞİNDEN BİR ABİM WAR.YAKLAŞIK AYNI ŞEYLERİ BENDE YAŞADIM.BENDE SENİN GİBİ MÜCADELE ETTİM.EN KÜÇÜĞÜM AMA BÜYÜKLÜK YAPTIM HEP.YILMADIM USANMADIM BIKMADIM DİK DURDUM HEP.TOPARLAYICI BİRLEŞTİRİCİ OLDUM.HEP ABİMLE AİLEM ANNEM BABAM WE DİĞER ABLALARIM ARASINDA ADETA BİR KÖPRÜ OLDUM.KENDİMİ ONLARA ADADIM.YILLAR BÖYLE GELDİ GEÇTİ.SEN EWLENDİN Mİ BİLMİYORUM AMA BEN EWLENDİM.ON YILLIK EWLİYİM SEKİZ YAŞINDA BİR DE KIZIM WAR.GERİYE DÖNÜP BAKTIĞIMDA YILLARIMIN BOŞUNA GEÇTİĞİNİ ANLADIM AMA İŞ İŞTEN NE YAZIK Kİ GEÇTİ.AİLEMİN SORUNLARIYLA BOĞUŞMAKTAN KENDİ HAYATIMLA İLGİLİ HEP YANLIŞ KARARLAR WERDİM.HAYATIMA MAL OLACAK BÜYÜK ÇAPLI GERİYE DÖNÜŞÜ OLMAYAN ZARARLAR.KENDİ HAYATIMLA OYNADIM BİRNEWİ.YANLIŞ EWLİLİK YANLIŞ ZAMAN YANLIŞ MEKAN…SONUÇ MUTSUZLUK.HEP İYİSİ OLSUN DİYE UĞRAŞIRKEN EN BÜYÜK YANLIŞLARI YAPTIM.ZARARI KİME… TABİKİ BANA… KİM YANIMDA OLDU…HİÇ KİMSE…MUTSUZLUĞUMU BENİMLE KİM PAYLAŞTI…HİÇ KİMSE…GECELERİ SABAHA KADAR BENİMLE KİM AĞLADI…HİÇ KİMSE…YAŞADIĞIM ÜZÜNTÜ SIKINTI STRES KİMİN UMRUNDA…HİÇ KİMSENİN…ACİLE GİDİP ELİM AYAĞIM TERS DÖNDÜĞÜNDE SİNİR KRİZİ GEÇİRİP HERGÜN ÖLÜP ÖLÜP DİRİLDİĞİMDE … BEN HEP YANLIZDIM WE HEP YANLIZIM… BEN ÖLÜYORUM ERİYORUM BİTİYORUM.GÜNDEN GÜNE KÖTÜYE GİDİYORUM.YAŞAMIM SANKİ KÖTÜ BİR KABUS.ŞİMDİ GEÇMİŞİN DÜNÜN BUGÜNÜN ACILARINI DİNDİREMİYORUM.HAYAT YOK BENİM İÇİN YAŞAMIN HİÇBİR ANLAMI GAYESİ YOK.DÜŞÜN KIZIMA BİLE YARAR SAĞLAYAMIYACAK POZİSYONDAYIM.BEN ÖLMÜŞÜM KİMİN UMRUNDA.ÖNCE KENDİM DİYOR EN YAKINLARIM BİLE.YAZDIKLARIM SANA BİRŞEY İFADE ETTİYSE NE MUTLU BANA.ARKADAŞLARIMA ACİL ŞİFALAR DİLİYOR WE DİYORUM Kİ.ARKADAŞLAR SADECE DOKTORUMUZLA DEĞİL BİRBİRİMİZLEDE DİYOLOG KURALIM.BİRBİRİMİZİ ANLAYALIM DİNLEYELİM.BELKİ FAYDAMIZ OLUR BİRBİRİMİZE.DOKTORUMUZ WE BİZ BELKİ DAHA GÜZEL OLUR HERŞEY.BİLDİKLERİMİZİ PAYLAŞALIM.YAŞAMA DAİR NE WARSA…SAYGILAR MERAL…

Yorum: feyza
Tarih: 26 Haziran 2008, 18:21

slm öncelikle sorularımı cevapsız bırakmadığınız için çok teşekkür ederim,yardımınıza çok ihtiyacım var bir erkek ark.var ciddi düşünüyoruz ama ailem öğrendi aile yapısı olarak bizim ailemize uygun olmadığınız ve eğer evlenicek olursam beni ret ediceklerini söylediler erkek ark.ailesi iyi bir aile olmadığını herkes biliyor bende bunu biliyorum her iki taraftanda vaz geçemiyorum erkek arkadaşımı çok seviyorum ve şimdiye kadar kimsenin bana vermediği değeri veren,seven,saygı gösteren tek kişi ama aynı zamanda ailemide çok seviyorum onlardanda vaz geçemem ne yapmam gerekiyor erkek arkadaşıma durumu anlatamıyorum çok aşırı tepki vericeğinden eminim ve tek çarem birkez daha ailem için fedakarlık yapıp beni mutlu edicek birşeyden daha vaz geçmem gerekiyor ama kırmadan nasıl ayrıla bilirim ne içinden çıkamıyorum düşünmekten başımın ağrısı arttı ve epilepsi nöbetlerim başladı bu durumun altından nasıl kalkabilirim düşünce ve fikirlerinizi bekliyorum ve şimdi,den çok teşekkür ederim.

Yorum: alper
Tarih: 26 Haziran 2008, 22:34

Saygıdeğer okuyucularımız elif (fizikçi olan) ve MERAL,
Çok değerli görüşlerinizi, anılarınızı ve duygularınızı bizlerle paylaştığınız için teşekkür ederim. Bu rahatsızlığın bir insanı nasıl hayatın dışına ittiğini ve yaşamını cehenneme çevirdiğini ancak yaşayan bilebilir. Psikiyatri hekimleri ise sıklıkla aşina oluşlarından dolayı bir nebze farkındadırlar bu acıların. Ama tümüyle anlamak ve hissedebilmek sanıyorum imkansız. Depresyon acısını çeken bir kişinin ifadeleri ile verilecek mesaj mutlaka çok daha anlamlı olacaktır. O nedenle zaman ayırıp duygu ve düşüncelerinizi bu ortama aktardığınız için bir kez daha teşekkür ediyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 26 Haziran 2008, 22:41

Saygıdeğer okuyucumuz erkan,
Kalp üzerinde hissedilen ağrının öncelikle gerçekten kalpten kaynaklanıp kaynaklanmadığını araştırmak gerekir. O nedenle bir kardiyoloğa müracaat edilmesi uygun olacaktır. Arka plandaki ciddi ve ölümcül bir kalp hastalığını atlamamak için bu şarttır. Eğer kalp muayenenizde herhangi bir sorun saptanmaz ise ağrının akciğer veya göğüs duvarından kaynaklanma olasılığı da vardır. Bu ihtimaller de gözden geçirilmelidir. Hiç bir somut bulguya rastlanmaz ise ağrının ruhsal kaynaklı olduğu düşünülmelidir. Depresyonda bedensel yakınmalar da olabilir. Anti depresan tedavi ile bu şikayetler de gerileyecektir. Öncelikle bir kardiyoloğa müracaat etmenizi öneririm. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 26 Haziran 2008, 22:48

Saygıdeğer okuyucumuz feyza,
Önemli kararlar arefesinde stres artar. Stresin artması ise kişinin doğru düşünüp en doğru karar verme süreçlerini bozar. Siz her ne kadar kararınızı vermiş gibi görünseniz de aslında böylesi ikircikli durumlarda herhangi bir karar alınmasını önermem. Stresin azalması, duygu ve düşüncelerin berraklaşması için zamana ihtiyaç olacaktır. Uyku alanında bozulmalar var ise bu da doğru karar vermeyi olumsuz yönde etkileyecektir. O bakımdan benim önerim; stresi azaltıcı tarzda bir ilaç tedavisi ya da terapi uygulaması almanız, sonrasında ise kararınızı gözden geçirmenizdir. Tüm seçenekleri ve olasılıkları net bir şekilde değerlendirince sonradan pişman olmayacağınız bir karar ortaya çıkacaktır. Acil şifalar diliyor saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: neslihan
Tarih: 27 Haziran 2008, 13:24

hocam dünde yazdım ama hala yayımlanmadı benim yazılarım lütfen bekliyorum yayımlamanızı ve cevabınızı lütfen

Yorum: alper
Tarih: 27 Haziran 2008, 18:17

Saygıdeğer okuyucumuz neslihan,
Sorunuzu “Dr. Alper Evrensel” başlığı altına yazmışsınız. O nedenle cevabını oraya yazdım (2 saat sonra). Oradan okuyabilirsiniz. Saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: reyhan
Tarih: 27 Haziran 2008, 19:41

sevğili hocam sizi yevkle okuyorum ünçede yazmıştım hoçam debrasyon hastasıyım ama sorum benim geçeleri dizden aşağısı sıkıntı ile ayaklarım çok agrıyor birde bel fıtığım var bumu sebep açaba neden aydınlatırsanız sevinirim teşekkür ederim saygılar

Yorum: alper
Tarih: 28 Haziran 2008, 8:57

Saygıdeğer okuyucumuz reyhan,
Sizi görüp muayene etmeden doğru bir değerlendirme yapmak çok zor. Zira ağrı yakınmalarının altında bedensel hastalıklar var ise onun muayene ve tetkikler ile saptanması gerekir. Bu saydığınız sebepler şikayetlerinizin nedeni olabilir. Değilse altında ruhsal bir bozukluk aranmalıdır. Saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: MERAL
Tarih: 28 Haziran 2008, 22:55

MERHABA ALPER HOCAM
GÖNDERMİŞ OLDUĞUM MAİLİMİN SAYGIDEĞER ARKADAŞLARA FAYDALI OLABİLECEĞİ YORUMUNUZ BENİ ÇOK SEWİNDİRDİ.EĞER YARARIM OLDUYSA NE MUTLU BANA.BENİ SIKILMADAN TELDE SORUNLARIMI DİNLEME İNCELİĞİNİ DE GÖSTERDİĞİNİZ İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.BEN SÖYLEDİĞİNİZ GİBİ İLACIMI DÜZENLİ ALMAYA DEWAM EDİYORUM.HEM ASTIM İLACIMI HEM DE EFEXORUMU.AMA HALA HAYATIMI DÜZENE KOYAMIYORUM.AKLIMDAN OLUMSUZ SONU İNTİHARLA SONUÇLANAN KÖTÜ DÜŞÜNCELERİ SİLİP ATAMIYORUM.NE TİTREMELERİM NE AĞRILARIM NE DE KRİZLERİM SONA ERMİYOR.BEN HER ANNE GİBİ ÇOCUĞUNU ÇOK AMA ÇOK SEWEN BİR ANNEYİM.ONUN UĞRUNA DAYANIYORUM BELKİ DE HAYATIN OLUMSUZLUKLARINA.O OLMASA BELKİDE ÇOKTAN…O BENİM HERŞEYİM BİR PARÇAM.SÖYLEMEYE DİLİM WARMIYOR AMA BEN ONA ZARAR WERMEKTEN KORKUYORUM.HEMDE ÇOK KORKUYORUM.ASLINDA ONA BİRŞEY OLURSA BEN ÖLÜRÜM YAŞAYAMAM.KENDİMİ HEM ONA KARŞI HEMDE KENDİME KARŞI SÜREKLİ ENGELLEMEYE ÇALIŞIYORUM.DAYANILMAZ ACILAR ÇEKİYORUM.BU DURUMU KONTROLÜ ALTINDA OLDUĞUM DOKTORUMA SÖYLEDİĞİMDE İSE AKLIMA BÖYLE BİRŞEY GELDİĞİNDE ACİLE GİDİP SAKİNLEŞTİRİCİ ALMAMI SÖYLÜYOR.SİZCE BU NE KADAR DOĞRU.KENDİMDEN NEFRET EDİYORUM.WİCDAN AZABI ÖLDÜRECEK BENİ.BAZEN OLMAYAN ŞEYLERİ BİLE GÖRÜP SAÇMALIYORUM.ZATEN EWLİLİĞİMDE YOLUNDA GİTMİYOR.BEN EŞİMLE SORUN YAŞAMAK İSTEMİYORUM AMA İSTEM DIŞI TARTIŞMALAR YAŞIYORUZ.BAZEN BANA SANA NASIL TAHAMMÜL EDİYORUM ŞAŞIYORUM KENDİME BİR GÜN MUTLAKA GİDECEĞİM DİYOR.BEN ÇOK MU AŞALIK BİR İNSANIM DİYE YİYİP BİTİRİYORUM KENDİMİ.TÜM İNSANLARLA İLETİŞİM PROBLEMİ YAŞIYORUM. SANIRIM İNSANLARLA DİYOLAĞA GİRMEK WE SÜRDÜREBİLMEK İÇİN BİRAZ AYRINTICI OLMAMAK WE BİRAZ DA ÜÇ KAĞITCILIĞI GÖRMEMEZLİKTEN GELMEK GEREKİYOR.BENDE BUNU YAPAMIYORUM.ÇOK YANLIZIM WE ÇOK MUTSUZUM.SEWMEK WE SEWİLMEK MUTLU OLMAK WE GÜLMEK HAYATA GÜZEL TARAFINDAN BAKMAK ÇOK MU ZOR YA DA BEN Mİ YAPAMIYORUM.YARDIM İSTİYORUM.SAYGILAR SUNUYORUM.YANLIZ WE MUTSUZ MERAL…

Yorum: alper
Tarih: 29 Haziran 2008, 16:08

Saygıdeğer okuyucumuz MERAL,
Telefonda yaptığımız görüşmeden edindiğim izlenime göre sizin depresyonunuzun altında obsesif kompulsif bozukluk (takıntı hastalığı) yatıyor. Mevcut tedaviniz güzel olmakla birlikte sanırım yeterli gelmiyor. OKB tedavisinde zaman zaman ikili ve üçlü tedavi protokolleri uygulamamız gerekmektedir. Mevcut tedavinizin gözden geçirilmesinin uygun olacağı kanaatindeyim. Saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: Haluk ÖLMEZ
Tarih: 30 Haziran 2008, 19:30

Sayın Dr.Alper bey, yorumunuzu okudum. Çok teşekkür ederim. Görevinizde başarılar diler, saygı ve selamlarımı sunarım.

Yorum: Haluk ÖLMEZ
Tarih: 30 Haziran 2008, 20:00

Efendim size daha öncede yazmış, görüşlerinizi almıştım. Çok teşekkür ederim. 44 yaşında bir erkeğim. 2 yıl öne “Depresif Bozukluk” teşhisiyle malülen emekli oldum. Şimdi durumum daha da kötü diyebilirim. İlaç olarak gece ve gündüz 0,5 mg. Xanax toplam 1 mg. ve üç ad. Stablon kullanıyorum. Daha önce bütün ilaçları kullandım diyebilirim. Ama bu yazmış olduğum ilaçların haricinde hiçbir ilaç bana iyi gelmedi. Göğsümde çok büyük bir sıkıntı ile sabah uyanıyorum. Bu korkunç sıkıntı beni nerdeyse boğacak gibi oluyor. Bu sıkıntı yüzünden hiçbirşey yapamıyorum. Tuvalete bile gidemiyorum. Sanki beni boğacak kadar şiddetli oluyor. Sonra ancak yukarıda bahsetmiş olduğum ilaçları kullanınca rahatlıyorum. Fakat ilaçların tesiri geçince göğsümdeki korkunç sıkıntılar tekrar başlıyor. Eğer bu ilaçları kullanmazsam kesinlikle geçmiyor. Zaten ilaçları almazsam bu sıkıntı beni bağırtacak kadar şiddetli oluyor. Bağıra bağıra konuşuyorum. Çok sinirliyim. En ufak bir şeye dahi sinirlerleniyorum. Birde karşımdaki/konuşmak ifade etmek istedğim şeyleri söyleyemiyorum. Başka isimler altında ifade ediyorum. Mesela; televizyona şofben demek, bilgisayara televizyon, Akdeniz Üniversitesi yerine, Hava Hastanesi vb. yanlış isimler veriyorum. Traş, yıkanma, dışarı çıkma/gezinti, herhangi bir aktivite hiçbirini yerine getiremiyorum. Evden dışarı çıkmak istemiyorum. ANTALYA’yı da hiç sevmedim. Dışarı çıkınca İZMİR’i görmek istiyorum. Unutkanlık, kişileri tanıyamama, şu anda yeni ANTALYA’ya taşındım. Burada eşim olmadan yolları bulamıyorum. Bu daha önce kendi memleketim olan İZMİR’de de zaman zaman oluyordu, bu şehrin sıcaklığı/nemi beni daha fazla rahatsız etti. Sabahlara kadar (saat 4,5′lere) uyayamıyorum. Sokağa çıkamıyorum. İZMİR’i çok arıyorum. Arkadaşım yok. İZMİR’de çok arkadaşım vardı. Onlarla buluşup dertleşebiliyordum. ANTALYA’ya taşınınca daha fena oldum. Ayrıca içimde çok fena heyecan, sıkıntı, korku, kaygı, titizlik çok fazlasıyla ilerledi. Eşimi, çocuğumu bırakıp, tekrar İZMİR’den ev kiralayıp dönmek istiyorum. Eşim ailesi ANTALYA’da oturduğundan ANTALYA’dan ayrılmak istemiyor. Bense bu şehri hiç sevmedim. Hiç çevrem, arkadaşlarım burada yok. Bu şehirde iyice bunalıma girdim. İyice çıkmazdayım. İZMİR’de hiç olmazsa muhit, çevre ve arkadaş olarak mutluydum. Ne yapmalıyım? İZMİR’e geri dönmemi önerir misiniz? Lütfen acil olarak sorularımı yanıtlamanızı rica ediyorum. Tekrar teşekkür eder, saygı ve selamlarımı sunarım.

Yorum: şahsine
Tarih: 30 Haziran 2008, 22:59

ölmek istiyorummmmmmmmmmmm

Yorum: şahsine
Tarih: 30 Haziran 2008, 23:02

yıllarca madde bagımlısıydım sonra arkadasım aracılıgıyla erkek arkadasım oldu ewlı oldugunu ogrendıgımde hersey cok gectı gıden benden gıtmıstı sımdı hamıleyım onun 2 cocugu war mutsuz bı ewlılıgı esıyle bosandı benım ıcın ama ben kabullenemedım sımdı ıse ewlenmek ıstıosa oysa ben ondan kalanla yetınmeye calısıorum zordayım 118 lik yıllarımdı

Yorum: alper
Tarih: 1 Temmuz 2008, 8:54

Saygıdeğer okuyucumuz Haluk ÖLMEZ,
Depresyon bazan endojen olabildiği gibi bazan da eksojendir. Yani Dışardan gelen etkiler doğrultusunda ortaya çıkar veya alevlenir. O bakımdan çevresel düzenlemeler yapmak şikayetlerinizi hafifletebilecektir. Ancak bu düzenlemeler tümüyle sizin hayatınıza özgü olacağından benim tavsiyede bulunarak yönlendirmem mümkün ve doğru olmayacaktır.
Saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: alper
Tarih: 1 Temmuz 2008, 8:56

Saygıdeğer okuyucumuz şahsine,
Herhangi bir soru sormuş olmasanız da kısa görüşme yapmak isterseniz beni arayabilirsiniz. Tel: 0216 4181500
Saygılar sunuyorum. Dr. Alper Evrensel

Yorum: Elif (fiizkçi)
Tarih: 1 Temmuz 2008, 11:34

merhabalar
özellikle meral hanım size selamlar.. hayatlarımızın benzer olmasını dogal karsılıyorum kımbılır bızım gıbı daha kımler var. yasadıklarımız oldukca benzer seyler benı en ıyı sıızn anladıgınızı tahmın edıyorum..ben 27 yasındayım henuz evlenmedım sızın hata olarak gordugunuz “yanlıs evlılık”ı yapmamak ıcın hala dırenıyorum ve bılıyorum kı bır baskası (evlenecegım ınsan) degıl benı kurtaracak olan , eger bu dusunceyle yola cıkarsam yanlıs yapacagımı hem kendı hem de karsımdakı ınsanın hayatını olumsuz etkıleyecegımı bılıyorum. ve acılarımı o ınsanın bılmemesı gerektıgını de bılıyorum cunku yasamayan anlamıyor nısanlım benı anlamadı sorunların ıcınde bogulduk ve en son o pes ettı gıttı…olan bana oldu..bu bana tecrube oldu evlenırsem ınsallah acılarımın ıcınde kalması gerektıgını ogrendım cunku bır noktaya kadar ınsanlar dınlıyor daha sonra bozuk plak gıbı hep aynı seylerı duymak ıstemıyor tahammul edemıyor.. sunu unutmayalım yasadıgımız hayat acı olabılır bu hayttan kurtulmak ıcın bır baskasıyla evlenmeyı dusunup toz pembe hayyaller kurmak da dogru degıl..karsıma cıkan ınsanlarda hep bunu dusundum ve evlenmedım (kendımı saglıklı bulmuyordum) ama tabıkı her ınsan gıbı ben de dusunuyorum evlenmeyı, demeye calıstıgım su sorun bızdeyse cozum de bızde karsıda degıl bu hata yapmamızı ve karsıdan cok fazla sey beklemememız gerektıgını gosterır..sızınle ırtıbat kurmak ısterım ben de. bana maıl adresınzı verısenız sızınle ırtıbat kuramayı cok ısterım..cunku sızınde belırttıgınız gıbı yasanmıs tecrubeler cok onemlı ve ben de olumluya tesvık edecek yasanmısların paylasılmasını ıstıyorum buraya gıren her kardesımden..
alper hocam “Bu rahatsızlığın bir insanı nasıl hayatın dışına ittiğini ve yaşamını cehenneme çevirdiğini ancak yaşayan bilebilir. ” evet cok haklısınız ama ben bu dısa savrulmamak ıcn cırpınıyorum pes etmıyorum umarım pes etme noktasında olanlar da pes etmez. bu cumlenız fıızkte aklıma su konuyu getırdı paylasmak ıstıyorum, vırajları donerken aracın olması gereken maxımum hız limiti vardır eger arac bu hızdan bırazcık bıle fazla hıza sahıpse vırajın dısına merkezkac kuvvetıyle savrulur ve halıyle kaza yapar vırajı alamadı derız! ben de bu depseryon denılen hastalıya yakalanan tum kardeslerıme dıyorum kı bız de hayatımızın bır vırajındayız ve tıpkı buradakı gıbı bır “hız” limiti var bunu aşarsak kaza yaparız o yuzden ani tum tepkılerden ani tum hızla verılen kararlardan (ozellekle hayatımızı etkıleyecek) kısacası ani hız artıslarından kacınalım tabırı caızse. bılmem anlatabıldım mı…
Alper hocam sızı bır kez daha tebrık edıyorum bu sayfaya hergecen gun ılgının arttıgına tanık oluyorum..ve suan oncaden de belırttıgım gıbı yeterlılık sınavıma calısmaya basladım ve gercekten özenle zaman ayırıyorum sayfanıza yazarken ve bunları yazarken de bırılerıne faydalı olabılmek olumsuz dusuncelerı bır anlık bıle bır nebzecık bıle olsun olumlu dusunmeye çevirebilmek ıcın yazıyorum, cunku yasanmısların onemı teorıkten cok daha etkındır bılıyorum..meral kardesıme de tesekkur edıyorum paylastıgı ıcın..
acıl sıfalar dılıyorum yazan herkese..
saygılarımla..
Elif(fizikçi)

Yorum: isa
Tarih: 1 Temmuz 2008, 23:17

ail yardım istiyorum hiç birşey bana zevk vermiyor herkesten herşeyden kaçıyorum kendimi ne işme verebiliyorum nede birşeyler yapabiliyorum kısacası herşey yarım kalıyor

yardım ederseniz sevinirim

Yorum: alper
Tarih: 2 Temmuz 2008, 0:00

Saygıdeğer okuyucumuz isa,
Verdiğiniz kısa bilgiden hareketle depresif bir durumda olduğunuz
izlenimi edindim. Tanının ayrıştırılması ve tanıya uygun tedavinin planlanması için zaman kaybetmeden hekime müracaat etmeniz uygun olacaktır. Acil şifalar diler saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: alper
Tarih: 2 Temmuz 2008, 0:03

Saygıdeğer okuyucumuz elif (fizikçi),
Bir kez daha çok değerli görüşlerinizi bizimle paylaştığınız için teşekkür ederim. Yorumlarınız inanıyorum ki pek çok okuyucumuz için faydalı olacaktır. Saygılar sunarım. Dr. Alper EVRENSEL, Psikiyatri Uzmanı

Yorum: elif
Tarih: 2 Temmuz 2008, 20:38

merhabalar alper hocam,
yorumunuz için teşekkür ederim faydam oluyorsa ne mutlu..

size bu kez bir sorum var. bana önceki tedavimde major depresyon teşhisi koymuştu doktorum ve daha önce de belirttiğim gibi ilaçlarımı en az iki yıl kullanmam gerekirken ben 6-7 ay sonunda kendimi psikolojik olarak çok iyi hissettiğim için (ve ayrıca ilaçlarım kalbimde çarpıntı yapmaya başlamıştı ve ağır geilyordu bunu hissediyordum) ve aynı dönemde yurtdışına gitmem gerektiği için doktoruma danışmadan dozu azaltarak şlaçlarımı tamamen bırakmıştım.yurtdışında bir kez fenalaştım yanıma yedek olarak aldıgım ilacımdan akşam çeyerk remeron sabah ayılamadığım için (cipralex 10mg)bir tane içtim ama bana öyle ağır geldiki o gün gözümü açamadım kafamı kaldıramadım resmen kafayı bulmuş gibiydim. bir daha da asla içmedim. sorunum şu;
şuan beynim tamamen dolu gibi hiçbişeye kendimi tam analmıyla veremiyorum çalıştıklarımı tam aklıma katamıyorum aylar sonraki sınavım için çalıştıklarımın aklımda kalıp kalmıyacakları konmusunda oldukca endişeliyim bu sınav sizin de bileceğiniz gibi hayati bir sınav ,ilaçlarımı kullanırken (bırakalı yalaşık 1 yıl oldu) zihnim öyle açıktı ki herşey ister itemez aklımda kalıyor öğreniyordum şuan bunun tam tersi bir durum yaşıyorum hocam. küçük bir araştırma yaptım ve okuduklarıma çok şaşırdım bilmediğim şeylerle karşılaştım, okuduklarım şunlar:
“Majör depresyon (Klinik depresyon) tıbbi bir hastalıktır. Tıpkı diğer tıbbi hastalıklar gibi, örneğin yüksek tansiyon, mide ülseri gibi klinik depresyonun ortaya çıkışında da çeşitli faktörler rol oynayabilir. Bunlar genetik faktörler, yaşam olayları ve vücuttaki kimyasal değişikliklerdir. Klinik depresyon pek çok durumda beyindeki kimyasal bir düzensizlikle ilişkili görünmektedir. Beyinden diğer organ sistemlerine giden mesajlar (ör. kalp, akciğerler, mide) sinir hücreleri ile taşınır. Sinir yollarında bir sinir hücresinin diğer sinir hücresine ulaştığı yerde ince mikroskobik bir aralık vardır. Mesajlar yani sinir iletileri beyinde ve sinir yolları boyunca bu aralıktan kimyasal ileticiler tarafından taşınırlar. Diğer sinir h